Ορυκτός πλούτος της Ελλάδας ....17/12/2010 είναι δις εκατομμύρια ευρώ ::
Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ :
* Βεβαιωμένα αποθέματα μετάλλων, με αξία άνω των 20 δισεκατομμυρίων ευρώ σε σημερινές τιμές, και δυναμικά κοιτάσματα που μπορούν να πολλαπλασιάσουν αυτό το οικονομικό μέγεθος, καθιστούν τη Βόρεια Ελλάδα ως μια από τις πλουσιότερες σε ορυκτό πλούτο περιφέρειες της Ευρώπης.
Η ορθολογική εκμετάλλευση αυτού του φυσικού πλούτου μπορεί να αναζωογονήσει περιοχές υποβαθμισμένες, αλλά πλούσιες σε κοιτάσματα χρυσού και άλλων μετάλλων, όπως η Θράκη και η Βόρεια Χαλκιδική, αλλά και να συμβάλει συνολικά στην προσπάθεια για επαναφορά της οικονομίας σε τροχιά ανάπτυξης.
«Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αφήσουμε ανεκμετάλλευτο αυτόν τον πλούτο, ιδιαίτερα στην παρούσα οικονομική συγκυρία.
** Το ΙΓΜΕ έχει «χαρτογραφήσει» όλα τα κοιτάσματα των Μη Ενεργειακών Μεταλλικών Ορυκτών (ΜΕΜΟ) στη Μακεδονία και τη Θράκη, επισημαίνει στον χάρτη εκείνα που είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμα και άλλα που απαιτούν περαιτέρω έρευνα για τη βιώσιμη εξόρυξή τους, ενώ σημειώνει και νέες περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος.
Σύμφωνα με τον οικονομικό γεωλόγο, διευθυντή Κ. Μακεδονίας του ΙΓΜΕ, Ν.Αρβανιτίδη, που έχει κάνει την επεξεργασία, αξιοποιείται σήμερα ένα πολύ μικρό μέρος των βεβαιωμένων αποθεμάτων χρυσού, αργύρου, χαλκού, μολύβδου, ψευδαργύρου, νικελίου και άλλων μετάλλων στη Β. Ελλάδα, η αξία των οποίων ξεπερνά τα 20 δις ευρώ,
«Είναι μια σημαντική πλουτοπαραγωγική πηγή, η αξιοποίηση της οποίας μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες αναπτυξιακής ανάτασης της χώρας, συμβάλλοντας τόσο στην περιφερειακή ανάπτυξη, όσο και στην εθνική οικονομία γενικότερα», επισημαίνει ο κ. Αρβανιτίδης, προσθέτοντας παράλληλα πως σε μια τέτοια κατεύθυνση προτρέπει τις χώρες μέλη της και η Ε.Ε., η οποία εξαρτάται κατά 70% από την εισαγωγή ορυκτών πρώτων υλών από τρίτες χώρες.
*** Κεντρική-Ανατολική Μακεδονία:
Μικτά θειούχα ορυκτά βασικών (μόλυβδος, ψευδάργυρος) και πολύτιμων μετάλλων (χρυσός, άργυρος), μαζί με θειούχα ορυκτά του χαλκού.
Στα πολυμεταλλικά μικτά θειούχα κοιτάσματα της Ολυμπιάδας Χαλκιδικής το απόθεμα χρυσού υπολογίζεται σε περίπου 115 τόνους και στο αντίστοιχο κοίτασμα του Στρατωνίου στους 9 τόνους.
Πορφυρικός χρυσός με δυνατά αποθέματα 161 τόνων υπάρχει στο κοίτασμα των Σκουριών.
Αντίστοιχα, υπάρχουν 430 τόνοι αργύρου στο Στρατώνι και άλλοι 1.667 τόνοι στην Ολυμπιάδα.
*** Θράκη:
Επιθερμικά συστήματα χρυσού που συνδέονται μεταλλογενετικά με ηφαιστειακά πετρώματα και σχετικούς ηφαιστεοιζηματογενείς σχηματισμούς (γεωτεκτονικό περιβάλλον νησιωτικού μαγματισμού).
Βεβαιωμένα αποθέματα 23,7 τόνων επιθερμικού χρυσού υπάρχει στις Σάπες Ροδόπης (στα μεταλλοφόρα σώματα Οχιάς και Αγ.Δημητρίου), και 54 τόνοι στο Πέραμα του Έβρου. Αντίστοιχα, έχουν εντοπιστεί και 109,8 τόνοι αργύρου (96 στο Πέραμα και 13,8 στις Σάπες).
ΧΡΥΣΟΣ Το σύνολο των εκμεταλλεύσιμων αποθεμάτων χρυσού στη Βόρεια Χαλκιδική και στη Θράκη υπολογίζεται σε 12,16 εκατομμύρια ουγκιές ή 382 τόνους, που με τις σημερινές τιμές του χρυσού ξεπερνούν σε αξία τα 16 δις δολάρια.
Από αυτά, 143 τόνοι είναι πολυμεταλλικός (χρυσός μαζί με άλλα μέταλλα όπως άργυρο, μόλυβδο και ψευδάργυρο), 161 πορφυρικός (χρυσός με χαλκό) και 78 τόνοι επιθερμικός (μόνο χρυσός).
Το ΙΓΜΕ εντοπίζει και νέες περιοχές με χρυσό στη Β.Ελλάδα, που απαιτούν συστηματικότερη έρευνα για τη βιωσιμότητα ενός σχεδίου για τη βιώσιμη εκμετάλλευσή του. Μεταξύ αυτών:
1) η ζώνη λειμωνιτικών εμφανίσεων χρυσού (σε οξειδωμένα μεταλλεύματα) στον ορεινό όγκο Αγκίστρου, Βροντούς, Μενοικίου στους νομούς Σερρών και Δράμας,
2) τα πορφυρικά συστήματα χαλκού-χρυσού της ευρύτερης περιοχής Ποντοκερασιάς, Γερακαριού, Βάθης, Μυλοχωρίου, Δροσάτου του νομού Κιλκίς,
3) η δυναμική πολυμεταλλική παρουσία μικτής θειούχου μεταλλοφορίας στη ζώνη Φαρασινού, Συκίδων στη Δράμα και ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ Β.ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΗ Βορειοανατολική Χαλκιδική, που χαρακτηρίζεται από το ΙΓΜΕ ως «πλουτοπαραγωγική δεξαμενή» μετάλλων, ενδέχεται να αποτελέσει το μοντέλο ανάπτυξης και για τις υπόλοιπες μεταλλοφόρες περιοχές.
Στα τέλη Νοεμβρίου ξεκίνησε στον Πολύγυρο η διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης για την επένδυση της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», η οποία στοχεύει στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων χαλκού, μολύβδου, ψευδαργύρου, χρυσού, αργύρου της περιοχής.
ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ .... ΑΠΟ ΑΕΡΑ ....ΗΛΙΟ ΥΔΑΤΑ:ΠΟΤΑΜΙΑ,ΘΑΛΑΣΣΑ , ΓΙΩΘΕΡΜΙΑ , ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ , Κ.Π.Α ΚΡΎΒΕΙ Η Ελληνική γή και οι ελληνικές θάλασσες Αιγαίο και Ιόνιο ...με ή χωρίς συνεκμετάλευση ......
~* ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ , ΕΠΙΤΗΡΗΣΕΙΣ , ΑΝΕΡΓΕΙΑ , και ενδεχόμενη στο λόγια για μένα ΠΤΩΧΕΥΣΗ;
ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ και οι ΕΕ , ΟΙ ΜΕΓΆΛΟΙ ΤΗς Ευρώπης δεν καταλλαβαίνουν (κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ) τότε τους λέμε ένα βροντερό γειά σας και πάμε στις ΗΠΑ αιτούμενοι να γίνουμε η επόμενη Πολιτεία των ΗΠΑ !!! Τότε οι Ευρωπαίοι θα καταλάβουν το τι σημαίνει Ελλάδα που της χρωστάνε ΟΧΙ μόνα τα δανικά που τους έχουμε πάρει , αλλά άλλα τόσα και .....Ευχαριστώ για το άκουσμα της γνώμης μου !
ΑΣ ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΞΕΝΟ ΠΡΟΙΟΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΩΤΙΜΑΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΤΩΧΙΑ !!!
** ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ , είναι έργο ενός και μόνο ανθρώπου - του Παύλου Βρέλλη .- Ο καλλιτέχνης τέλειωσε το τμήμα Γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών το 1954 (Πρακτικό και Θεωρητικό Πτυχείο ).-
** Τ ο 1983 σε ηλικία τότε 60 χρονών συνταξιούχος Γυμνασιάρχης - αγόρασε μια βραχώδη έκταση 17 στρεμμάτων 12 χιλιόμετρα περίπου πριν από την πόλη των Ιωαννίνων και Δεξιά 1,5 χιλιόμετρο επί του δρόμου , στην διαδρομή Πρέβαζα - Γιάννενα και τέλειωσε το Μουσείο για παρουσίαση το 1995 .-
** Επί 13 χρόνια εργάστηκε σκληρά και ακατάπαυστα για να ολοκληρώσει αυτό το εργο της Ελληνικής Ιστορίας . από Κέρινα ομοιώματα .- Διαμόρφωσε με λεπτωμέριες των εξωτερικό και εσωτερικό χώρο του μουσιακού κτηρίου , ένα παλαιό ανακενισθέν κτήριο .- Σχεδίασε και δούλεψε το κτήριο του Μουσείου , στο οποίο έδωσε μορφή Αστικής Αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας Ηπείρου του 18ου αιώνα .- Εργάστηκε σαν γλύπτης , Αρχιτέκτονας , Ζωγράφος , Ενδδυματολογος , κ.λ.π. . ....πάντα μόνος του .-
** Παράλληλα , ολοκλήρωσε μιά εργασία που του πήρε τουλάχιστον τρείς δεκαετίες μελέτης .- Τη συγκέντρωση Λαογραφικού και Ιστορικού υλικού σχετικά με τα θέματα που ζωντανεύει .-
** Σκοπός του καλλιτέχνη , ήταν να αναπαραστήσει Ιστορικά γεγονότα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας , σε φυσικό μέγεθος μέσα στο Μουσείο .-
** Έτσι θα μπορούσε να παρουσιάσει τους ήρωες και το ρόλο που διαδραμάτισαν , στους αντίστοιχους χώρους .-
** Με δικές του ιδέες , μελέτες και φυσικά πολλή προσωπική εργασία , έφτιαξε χώρους και ανθρώπους , για να βοηθήσει τον κάθε επισκέπτη θεατή να βιώσει γεγονότα που πέρασαν , όσο το δυνατόν περισσότερο ζωντανά .-
**Όλα τα θέματά του , αντλήθηκαν από την Ελληνική Ιστορία .-
** Τα εκθέματα αυτού του Μουσείου περιλαμβάνουν μορφές και αναφορές από την περίοδο των Αρχαιολογικών Χρόνων , έως και την Κυρά της Πώ (1982.-
** Στον εσωτερικό χώρο του Μουσείου που έχει συνολικό όγκο 2.500 κυβικά μέτρα , η διαμόρφωση των 36 θεμάτων έγινε με βάση την διαίρεσή του σε παράλληλα , συνάλληλα και διάλληλα επίπεδα .- Το 2010 ο δημιουργός αυτού του μονοδικού στον Ελληνικό χώρο Μουσείου έφυγε από την ζωή των Ιωαννίνων όπου και ζούσε τα τελευταία του χρόνια .-
*** Στην έναρξη λειτουργίας του μουσείο ο Παύλο Βρέλλης έχει πει :
Ευχαριστώ αυτούς που κράτησαν τη Θρησκεία μου, τη Γλώσσα μου και την Εθνικότητά μου, για να είμαι Χριστιανός και να λέγομαι Έλληνας.
Η αγάπη και η λατρεία που είχα - από μικρό παιδί - στους ήρωες της Προεπανάστασης και της Επανάστασης του 1821, έγινε αγάπη και θαυμασμός και για τους μετέπειτα ήρωες.
Αυτοί σφάχτηκαν, κρεμάστηκαν, γδάρθηκαν, ταπεινώθηκαν ... , για να κερδίσουμε εμείς σήμερα τον τόπο τούτο ελεύθερο - χωρίς σκλαβιά.
Αυτός ο μικρός λαός της γης, έδειξε την ανδρεία του σε όλες τις εποχές. Αντικατέστησε το δόρυ με το καριοφίλι ή το σύγχρονο όπλο και βροντοφώναξε προς όλους τους λαούς της γης: " Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει".
Σαν φόρο τιμής, αγάπης και πίστης στους ανώνυμους και επώνυμους ήρωές μας, έφτιαξα τούτο το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας με κέρινα ομοιώματα, στο χωριό Μπιζάνι Ιωαννίνων.
Θέλω να κάνω Ιστορική αγωγή, μνήμη ιερή όλων των ηρωικών μορφών και γεγονότων. Οι συνθέσεις είναι όλες δικές μου. Δούλεψα όχι μόνο με βάση την πλούσια βιβλιογραφία που συγκέντρωσα (για ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία) αλλά και τις πληροφορίες - στοιχεία - που πήρα από τα μέρη που περπάτησα, γνώρισα, φωτογράφησα και σχεδίασα (επί χρόνια). Ευχαριστώ όλους τους Έλληνες και ξένους συγγραφείς που στάθηκαν - με τις πηγές τους - πολύτιμοι οδηγοί μου στο δρόμο της δημιουργίας τούτου του έργου, αλλά και στο γράψιμό του βιβλίου που έχετε στα χέρια σας σήμερα. Ένα μεγάλο επίσης ευχαριστώ οφείλω στους καθηγητές και δασκάλους μου στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, για τις γνώσεις που μου έδωσαν στα θεωρητικά και πρακτικά μαθήματα - και που τόσο πολύ με βοήθησαν αυτές οι γνώσεις για την δημιουργία τούτου του έργου. Γιάννενα, χειμώνας 1995 Παύλος Π. Βρέλλης - γλύπτης
*** Το «Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας» το στεγάζω σ' ένα κτίριο Αστικής Φρουριακής Αρχιτεκτονικής της Ηπείρου του 18ου αιώνα, που θεμελίωσα το 1983 και το τελείωσα το 1994.Τα σχέδια του Μουσείου τα έκανα, στην αρχή, με ελεύθερο σχέδιο και μετά με αξονομετρικό και προοπτικό (με αρκετές λεπτομέρειες). Στη συνέχεια, για να αντιληφθώ τον όγκο, έφτιαξα μακέτες (τόσο για το εξωτερικό του, όσο και το εσωτερικό του) με κλίμακα 1:25.Στο τέλος, προκειμένου να βγάλω την οικοδομική άδεια, φίλοι μου - επιτυχημένοι σήμερα μηχανικοί - μετέφεραν τη δική μου μελέτη σε γραμμικό σχέδιο και ανέλαβαν δωρεάν τις διαδικασίες προς την πολεοδομία. Όσον αφορά το κατασκευαστικό μέρος - εξωτερικά - αφού είχα πλέον έτοιμο τον τσιμεντένιο σκελετό (κολόνες και στέγες) έκανα επί τόπου παραδείγματα τοίχων, τόξων, επίκρανων κ.λπ., και με ακολούθησαν τεχνίτες και χτίστες, με την επίβλεψή μου πάντα. Τις στέγες, τις κάλυψα με μαυρόπλακα. Για να δώσω δε την εντύπωση ύπαρξης γρυπίδων, πελέκησα το τσιμέντο (στην απόληξή του) με βελόνι και ντεσιλίδικο.Την αίσθηση ότι το όλο κτιριακό συγκρότημα είναι πακτωμένο πάνω σε βράχο, την έδωσα κάνοντας καλλιτεχνικό μετασχηματισμό με μεγάλα βράχια που έβγαλα από την εκσκαφή.Με τσιμεντοχρώματα δε, έκανα πατίνα, για να προστατεύσω τον επισκέπτη από οπτική μόλυνση (ό,τι τεχνητό να μοιάζει φυσικό - και έτσι η επέμβασή μου καθόλου να μην τραυματίζει το φυσικό περιβάλλον). Διασκέδασα τον υπόλοιπο χώρο, με βραχόκηπους και καλντερίμια (για λειτουργικούς τάχα λόγους, αλλά και για αισθητικούς). Το καλντερίμι που οδηγεί από το εκδοτήριο εισιτηρίων στην άσφαλτο, είναι για πραγματική χρήση. Πρόσεξα ιδιαίτερα την κατασκευή του (θα παρατηρήσετε την άσκηση της ποδικής σας καμάρας). Αφού εξασφάλισα το στεγασμένο εξωτερικό κέλυφος του Μουσείου (2500 m3), ήρθα να δουλέψω στο εσωτερικό του. Εδώ, έκανα - πάλι μόνος μου - την όλη διαρρύθμιση των χώρων σε επίπεδα (παράλληλα, συνάλληλα και διάλληλα), ανάλογα με το ιστορικό θέμα που ήθελα να αναπτύξω. Για σιδηροκατασκευές, χτίσιμο τούβλων, μικρές οπλισμένες πλάκες κ.λπ., χρησιμοποίησα τεχνίτες. Η γενική επίβλεψη και αυτών των εργασιών, έγινε από μένα τον ίδιο.Έπειτα, αρχίζει η καλλιτεχνική μου δουλειά. Τους τοίχους από τούβλα που παραλαμβάνω από τους τεχνίτες, τους επενδύω με πέτρα (όπως για παράδειγμα στις φυλακές και το διάδρομό τους). Άλλα μεγάλα ανοίγματα τα μεταπλάθω σε βράχια, σπηλιές ή βουνά, με λινάτσα ("Φιλόσοφος", "Κούγκι", "Επανάσταση", "Πίνδος", ...) και άλλα τα μεταπλάθω με νευρομετάλ, σε όγκους σπιτιών, δρόμων κ.λπ. ("Κύπρος", "Κυρά της Ρω", "Μικρά Ασία", ...).
Μια αρκετά δύσκολη και επίπονη μετάπλαση, ήταν αυτή που προόριζα για τις συνθέσεις "Σφαγή του Αλή-Πασά" και "Σπηλιά του Καλπακίου (1940)", όπου έπρεπε να αποδώσω κροκαλοπαγή και λατυποπαγή πετρώματα.
Σε όλες τις περιπτώσεις, το τελευταίο στάδιο δουλειάς είναι το χρώμα - η πατίνα. Πολύ δύσκολη δουλειά, γιατί έχω να αντιμετωπίσω πολύ μεγάλες ανώμαλες επιφάνειες και ύψη. Και αφού όλα τα γύρω είναι έτοιμα, έρχομαι να τοποθετήσω τις κέρινες φιγούρες, έτσι όπως τις είχα προγραμματίσει, έτσι όπως τις αισθάνθηκα μέσα από τις ιστορικές πηγές και τον προβληματισμό μου - χρόνια τώρα, έτσι όπως είχαν μείνει στην μνήμη μου - μέσα από την φαντασία μου ή την προσωπική μου γνώση ιστορικών γεγονότων των οποίων υπήρξα υποκείμενο.
Τα κέρινα μέλη τα δούλεψα - όλα - πρώτα σε πηλό. Αλλά και στα επόμενα στάδια δουλειάς - από τον γύψο μέχρι το κερί, το φύτεμα της τρίχας, ... , το ντύσιμο, ... , το στήσιμο, κ.λπ. - δούλεψα τελείως μόνος και χωρίς την βοήθεια κανενός. Από ιστορικής πλευράς, τόλμησα να κάνω μια επιλογή ιστορικών αναφορών, που καθόλου να μην παραμελούν γεγονότα, αλλά απεναντίας να έχουν σημεία αναφοράς και έντασης. Δεν ακολουθώ χρονολογική σειρά σε όλα τα θέματα.Πάρα πολλά, είναι σε ενότητες - Προεπανάσταση, Επανάσταση, 1940-41. Άλλα όμως είναι μόνα τους. Αυτό γίνεται για να μπορώ να κινηθώ με ελευθερία στους χώρους, δημιουργώντας αντιθέσεις ρυθμολογικές, φορματικές, χρωματικές κ.λπ. Με τα κέρινα δε ομοιώματα προσπαθώ να αποδώσω δράση ή ησυχία, στοχασμό ή φρίκη κ.λπ. Στο τέλος, τα θέματα "Βυζάντιο" και "Αρχαία Ελλάδα", τα τοποθέτησα πάνω σε πλευρές ορθής γωνίας, στην διχοτόμο της οποίας έβαλα την "Μικρά Ασία". Βασική μου αρχή και πιστεύω μου είναι να μένει ανέπαφος - χωρίς παρεμβάσεις - ο κάθε φυσικός-ιστορικός χώρος, όπου έδρασαν ή μαρτύρησαν ήρωες. Μεταφέρω λοιπόν, με τον δικό μου τρόπο, τον ιστορικό χώρο στο χώρο Μουσείο και με τα κέρινα ομοιώματα δημιουργώ νέα διάσταση χρόνου.
Σαν χρόνο υλοποίησης τούτου του έργου, πρέπει να λογαριάσει κανείς, 50 χρόνια έρευνα και μελέτη και 12 χρόνια (τα τελευταία) χειρωνακτική και καλλιτεχνική δουλειά.
Ξεκίνησα τούτο το έργο, όταν ήμουν 60 χρόνων. Οι πόρτες του κτιρίου - εξωτερικά - είναι ανοίγματα για διάφορες χρήσεις των δύο οικογενειών που υποθετικά κατοικούν στο σπίτι. Η μεγάλη τοξωτή και η διπλανή της (στην πρόσοψη), χρησιμοποιούνται για να μπαίνουν τα φορτωμένα ζώα. Πόρτα εξόδου - σε ώρα ανάγκης - είναι και η μικρή στο δυτικό μέρος της πρόσοψης, όπως επίσης και η πλαϊνή που οδηγεί στο πηγάδι. Οι πολεμίστρες είναι στοιχεία της φρουριακής αρχιτεκτονικής και χρησιμοποιούνταν για άμυνα. Υπάρχουν, κυρίως, πλάι στις πόρτες και σε άλλες θέσεις. (Τις χρησιμοποιώ σαν αεραγωγούς). Η καταχύτρα - πάνω από την μικρή νοτιοδυτική πόρτα εξόδου, είναι επίσης στοιχείο άμυνας. Έριχναν από κει πάνω, καυτό νερό ή λάδι, για εξόντωση του εχθρού. Οι καμινάδες (18 τον αριθμό) αντιστοιχούν σε υποτιθέμενα δωμάτια ή άλλους χώρους χρήσης (αν δηλαδή λειτουργούσε το σπίτι). Έχω άλλες επίπεδες με τσούτσουρο, μία προς τον νότο, με δύο τσούτσουρους και άλλες με αέτωμα. Η δίδυμη δείχνει ότι η μία έρχεται από το υπόγειο του σπιτιού και η άλλη από τον οντά. Τα εντοιχισμένα πιάτα στους εξωτερικούς τοίχους, έχουν συνθέσεις δικών μου σχεδίων, μεταπλάσεις λαϊκών και Βυζαντινών μοτίβων.Σε μερικά, έχω και Γιαννιώτικα στιχοπ(ου)λάκια - γυρίσματα -, όπως: «ξένε στα ξένα πώς περνάς; ποιος μαγειρεύει και δειπνάς;», «μαύρα μάτια με κοιτάζουν, και γλυκά μου (με) κουβεντιάζουν», «να 'μουνα΄ς της γης χαλίκι, και στ' αυτί σου σκουλαρίκι». Σε όλα έχω χρονολογία «1983» - τότε που θεμελιώθηκε το κτίριο. Τα έψησα στον ηλεκτρικό μου φούρνο, στους 610ο C. Τον τοίχο της εισόδου του Μουσείου, τον έβαλα 2cm πιο μέσα από τον κάθετό του, για να υποδηλώσω ότι δήθεν βρήκα κάποιο κομμάτι εκκλησιάς - το «κύτταρο», το οποίο χρησιμοποίησα σαν βάση και από κει και πέρα, συνέχισα τις προσθήκες.Σαν είσοδο παλιάς εκκλησιάς, παρουσιάζω την είσοδο του Μουσείου. Και όπως τότε, την διακόσμησα με επιπεδόγλυφη πέτρινη πλάκα, την αποτύπωσα από εκκλησιά του χωριού Μαντείο - Δωδώνης. Φέρει χρονολογία 1786 και πολλά αποτρεπτικά και διακοσμητικά λαϊκά ποικίλματα (στοιχεία) και σταυρούς. Μιμήθηκα την γκρίζα πέτρα που ήταν με τσιμέντο, καλά οπλισμένο, και χρώματα. Το ψηφιδωτό - αριστερά της εισόδου - είναι αντίγραφο ψηφιδωτού της Μονής Χίου, του 11ου αιώνα. Το δούλεψα, εδώ και 25 χρόνια, με πέτρες: ροζ από την Ηγουμενίτσα, άσπρο από τα Μάρμαρα (Σαντοβίτσα) και ψηφίδες μουράνο για τα υπόλοιπα χρώματα.
Τα πρόσωπα τα δούλεψα όλα πρώτα σε πηλό, με βάση την οστεολογία, μυολογία, χαρακτηρολογία και μιμική, μιας που μοντέλα δεν είχα, αλλά εντούτοις έπρεπε να αποδώσω όχι μόνο την ομοιότητα (όταν πρόκειται για υπαρκτά πρόσωπα - Φιλόσοφο, κυρά Βασιλική, Μακρυγιάννη, κυρά της Ρω), αλλά και ανάλογες εκφράσεις (πόνο, θλίψη, οργή, αποφασιστικότητα, μελαγχολία), ακόμα και όταν πρόκειται για ανώνυμους ήρωες (στις φυλακές, στο ορεινό πυροβολικό, στην Κρήτη, στην Μικρά Ασία). Μετά, έρχεται το τεχνικό μέρος - ρουτίνα. Μεταφέρεται το έργο από τον πηλό στον γύψο (με καλούπια) και στη συνέχεια γίνονται νέα καλούπια όπου μέσα τους θα χυτεύσω κερί μέλισσας, για να έχω τελικά ένα κεφάλι κέρινο - κούφιο.
Στη συνέχεια τοποθετώ μάτια, φυτεύω φρύδια, φυτεύω μουστάκια, γένια, μαλλιά (με μια μικρή βελόνα τρίχα-τρίχα).
Τα σώματα έχουν σκελετό από σίδερο που γύρισα με τα χέρια μου και στη συνέχεια τον δούλεψα με τζίβα, λινάτσα και γύψο.
Τα ρούχα είναι σύγχρονα και παλιά - ρετάλια - ολόκληρες φορεσιές ή και τμήματά τους, που συναρμολόγησα ανάλογα με το χρώμα, την ποιότητα, την εποχή. Τ' αγόραζα από παλιατζίδικα ή γυρολόγους, χρόνια τώρα. Πολύ κουράστηκα με τη συγκέντρωση τέτοιων υλικών. Όταν πλησίαζα προς το τέλος, βρέθηκαν δυό-τρεις καλοί φίλοι που με βοήθησαν στα δύσκολα από το ράψιμο μέχρι και το ψάξιμο.Μερικά από τα στρατιωτικά ρούχα είναι δωρεά του Στρατού - και ειδικότερα της VIII Μεραρχίας. Από την προεδρική φρουρά έχω λίγες φθαρμένες φουστανέλες, πουκάμισα, περικνημίδες κ.λπ. Τα αντικείμενα - τόσο ποίκιλλα και πολλά - τα συγκέντρωνα πολλές δεκαετίες τώρα. Άλλα είναι από το πατρικό μου σπίτι (φανάρια, καλαμάρια, λάμπες, στάμνες, πιάτα, χερόμηλα κ.α.), άλλα αγορασμένα από παλιατζίδικα ολόκληρης της Ελλάδας και άλλα - λίγα - είναι δώρα φίλων. Ποτέ δεν κράτησα δώρα μεγάλιης υλικής ή συναισθηματικής αξίας, αν και με αγάπη μου τα πρόσφερναν. Τα εικονίσματα στον «Μακρυγιάννη» και την «Μικρά Ασία» είναι σύγχρονα και μικρής αξίας. Η συμβολική τους αξία είναι μεγάλη.
Τα βιβλία (στην αίθουσα των Δασκάλων του Γένους), που είναι κάπου 1250, είναι γύψινα και οι περγαμηνές είναι από χασαπόχαρτο - με πατίνα. Τα δούλεψα με πολύ μεράκι.
Τα χόρτα και τα ξερά κλαδιά, τα μάζεψα από το φυσικό τους περιβάλλον - ανάλογο υψόμετρο (Κούγκι, Πίνδο, Ρω). Τα στέγνωσα και τα χρωμάτισα, ώστε να φαίνονται ζωντανά ή πεθαμένα - ανάλογα. Τα λουλούδια στην Επανάσταση χαρακτηρίζουν την εποχή που έγινε το γεγονός (Μάχη Βαλτετσίου 14 Μάη 1821), όπως και στο Ρούπελ (6 Απρίλη 1941) και στην Κρήτη (καλοκαίρι 1941). Τα ξύλα, τα περισσότερα είναι από κατεδαφίσεις σπιτιών στα Γιάννενα, ή στα γύρω χωριά. Όπου χρησιμοποίησα καινούρια, έκανα πατίνα - παλαίωση ας πούμε.
Οι σιδεριές, είναι και αυτές από κατεδαφίσεις σπιτιών. Μόνο της φυλακής - η μεγάλη σιδεριά, είναι με σίδερα των 20 χιλιοστών - με το κιλό αγορασμένα. Την φτιάξαμε μαζί με έναν παλιό σιδερά στο καμίνι του. Τα καριοφίλια - κάπου 45- τα 'φτιαξα μόνος μου - στο εργαστήρι μου - έχοντας πηγές από Μουσεία, συλλογές και βιβλία. Χύτευσα ξέχωρα τον κόκορα, τη σκανδάλη, τα διάφορα ποικίλματα που φέρουν επάνω τους. Η κάνη είναι από στρατζαριστό σωλήνα, από ξύλο ο υποκόπανος και τα διακοσμητικά είναι καρφωτά. Του Κατσαντώνη το όπλο το περιποιήθηκα περισσότερο. είναι ο μόνος επώνυμος κλεφταρματολός που έχω. Τα όπλα και τα πολεμοφόδια, στην ενότητα του 1940, άλλα τα έχω αγορασμένα από το Μοναστηράκι και άλλα είναι δωρεά του Στρατού - όπως οι δύο ασύρματοι στη σύνθεση της Κρήτης. Το κανόνι στη σύνθεση του Ορεινού Πυροβολικού, είναι δωρεά -τόσο συγκινητική και τιμητική για μένα, της VIIIης Μεραρχίας. Τα τσαρούχια των Αρβανιτάδων και Τούρκων, καθώς και τα παπούτσια του Πατροκοσμά και του Κολοκοτρώνη, κ.λπ., τα έφτιαξα όλα με πανί, κόλλα και χρώματα. Η λινάτσα είναι υλικό που χρησιμοποίησα τόσο στα σώματα των κέρινων ομοιωμάτων, όσο και στα βράχια και στις πλακαριές. Την δούλεψα με ανθεκτικές κόλλες και ανάλογα χρώματα - σκόνες ζωγραφικής, ακρυλικά, πλαστικά και δυνατά βερνίκια αντοχής. Στους Γερμανικούς Φούρνους, για όλες τις πόρτες, μικρές και μεγάλες, χρησιμοποίησα πανί εμποτισμένο σε κόλλες και γύψο, και ανάλογο χρώμα.
Τις πέτρες που χρησιμοποίησα για επενδύσεις ή εσωτερικά καλντερίμια, τις μάζεψα από τα γύρω βουνά. Διάλεξα χρώματα, φόρμες και αντοχή. Με νευρομετάλ είναι καμωμένα πολλά θέματα. Στηρίζονται σε σιδερένιο σκελετό, ο οποίος με τη σειρά του στηρίζεται σε σίδερα χοντρά (τύπου " Η " των 10). Έτσι είναι κατασκευασμένες οι συνθέσεις: "Πίνδος", "Κρήτη", "Κυρά της Ρω", "Κύπρος", "Μικρά Ασία", "Βυζάντιο". Για τα επιχρίσματα, στις περιπτώσεις αυτές, χρησιμοποίησα μόνο καθαρό τσιμέντο και άμμο. Τα χρώματα, σε όλα τα θέματα, τα δούλεψα με ιδιαίτερη προσοχή. Ήθελα τόνους που να βγαίνουν από σωστά προσεγμένη προετοιμασία. Με τον τρόπο αυτό, απέδωσα υγρασία βράχων, σπηλιών, βουνών, υγρά κοκκινοχώματα, απέδωσα μουχλιασμένους τοίχους σε σοκάκια, απέδωσα ουρανούς.
Τη μουσική για τη σπηλιά του Διονυσίου του Φιλοσόφου (μαρτύριο), την έγραψα το 1976 και την εκτέλεσα μόνος μου - στο παλιό πιάνο του σπιτιού μου. Έχει διάρκεια 3½ ώρες.
Τραγούδια δημοτικά και κλέφτικα, ακούγονται στους ανάλογους χώρους του Μουσείου. Τα τραγούδησα από παραλλαγές που βρήκα γραμμένες σε Βυζαντινή και Ευρωπαϊκή σημειογραφία - ανάλογα. Δεν είμαι ούτε Ιστορικός, ούτε Φιλόλογος. Είμαι παθιασμένος με την Ιστορία και την δουλειά μου.
Το έργο είναι μεγάλο για την οικονομία μου, μικρό για τις ικανότητές μου.
Σαν έργο αρχιτεκτονικής, ζωγραφικής και γλυπτικής εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, πρέπει να δούμε το Μουσείο στο σύνολό του.
Το κέρινο ομοίωμα είναι Κλασσική Γλυπτική (η μεταφορά στο κερί είναι τεχνική).
Με την ίδια ελευθερία και υπευθυνότητα που δουλεύω, έγραψα και τον οδηγό του Μουσείου - για διευκόλυνση του επισκέπτη. Στο κείμενό του θέλησα να παρεμβάλλω σποραδικά και ενδεικτικά, δημοτικά και κλέφτικα τραγούδια, γιατί όπως έλεγε και ο καλός μου φίλος Μιχάλης Περάνθης: "Τα δημοτικά μας τραγούδια, καύχημα μιας αειθαλούς πνευματικής άνοιξης, κλείνουν μέσα τους το χτυποκάρδι του Έθνους".
Παύλος Παν. Βρέλλης
** Εκθέματα
Κρυφό σχολειό
Διονύσιος ο Φιλόσοφος
Ηπειρώτες Ευεργέτες
Δάσκαλοι του Γένους
Η ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας
Κατσαντώνης
Ο σκλαβωμένος Ελληνισμός στις φυλακές
Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος)
Η Ανατίναξη της Αγίας Παρασκευής στο Κούγκι
Κοσμάς ο Αιτωλός
Κλέφτες και αρματολοί
Η σφαγή του Αλή πασά
Κυρά Βασιλική
Μακρυγιάννης (1798 - 1864)
Πολεμιστές του 1821
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770 - 1834)
Νικηταράς Σταματελόπουλος (1781 - 1849)
Κωνσταντίνος Κανάρης (1790 - 1877)
Ο Κολοκωτρόνης στη φυλακή του Ναυπλίου
Παύλος Μελάς (1870 - 1904)
Μπιζάνι
Εχθρικά κράνη
Το στρατηγείο του1940, στη σπηλιά του Καλπακίου (Ελαία)
Οι γυναίκες της Πίνδου (1940)
Γράμμα από το μέτωπο της Αλβανίας
Παρατηρητήριο - Πολυβολείο
Ορεινό χειρουργείο
Ορεινό Πυροβολικό
Ρούπελ (6 Απρίλη 1941)
Μάχη της Κρήτης (20 - 31 Μάη 1941)
Κυρά της Ρω
Γερμανικοί Φούρνοι
Κύπρος
Μικρά Ασία (1922)
Βυζάντιο
Αρχαία Ελλάδα
Το εργαστήρι μου Βιογραφία Παύλου Βρέλλη
Γεννήθηκα στα Γιάννενα, στις 25 Μάρτη του 1923. Σπούδασα στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, και στο τμήμα γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1949 - 1954), με πρακτικό και θεωρητικό πτυχίο. Παρακολούθησα μαθήματα τέχνης και τεχνικής της χαλκογλυπτικής στη Φλωρεντία, και ψηφοθεσίας στη Ραβέννα.
Ως γλύπτης και συντηρητής, δούλεψα στο Μουσείο Ακρόπολης και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, οργάνωσα το τμήμα αναπαραγωγής κλασικών έργων (με δύο δικά μου διπλώματα ευρεσιτεχνίας).
Έλαβα μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στο εσωτερικό και εξωτερικό. Σε ατομική μου έκθεση (Λονδίνο 1972) παρουσίασα τη δουλειά μου με θέμα "Αναμνήσεις από την Τανάγρα" και "κινητική γλυπτική". Έργα μου (προτομές και συνθέσεις) υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού, καθώς και στην Πινακοθήκη Ιωαννίνων. Έργα μου δε (από πέτρα και μάρμαρο) υπάρχουν στο λεκανοπέδιο της πόλης μας.
Το 1960, δημιούργησα (και διατήρησα μέχρι το 1980) στους Μουζακαίους, μονάδα αναπαραγωγής κεραμικών προτομών των μεγαλύτερων προσωπικοτήτων της αρχαίας Ελλάδας - Περικλή, Ασπασίας, Αλέξανδρου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλου, Θουκυδίδη, Σωκράτη, Ιπποκράτη, Σαπφούς, ... Για τα 50 ξεχωριστά μοντέλα που φιλοτέχνησα - για τον παραπάνω σκοπό - συμβουλεύτηκα τα αντίστοιχα κλασικά εκθέματα των Μουσείων της Ελλάδας και του εξωτερικού. Μελέτησα ιδιαίτερα τη λαϊκή τέχνη, την παράδοση και την αρχιτεκτονική της Ηπείρου.Από το 1973 - 1981, έκανα στους Μουζακαίους το "Μουσείο Προεπανάστασης 1611 - 1821" (με κέρινα ομοιώματα), ενώ υπηρετούσα ως καθηγητής Τεχνικών (από το 1958) στα Γιάννενα, ή ήμουν αποσπασμένος (1971 - 1977) στην έδρα της Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου δίδασκα τα Σύγχρονα Ρεύματα Τέχνης. Μέχρι τότε κυκλοφόρησα πέντε ποιητικές συλλογές και τον οδηγό εκείνου του Μουσείου.
Όταν συνταξιοδοτήθηκα, με το βαθμό του γυμνασιάρχη (1981), έψαξα για μεγαλύτερο (απ' αυτό των Μουζακαίων) χώρο, προκειμένου να δημιουργήσω νέο - μεγαλύτερο - μουσείο με κέρινα ομοιώματα. Βρήκα και αγόρασα 17 στρέμματα στη θέση Πλαγούλια - Καταβόθρα της κοινότητας Μπιζανίου, το Φλεβάρη του 1983.
Έκανα σύναξη ηρώων, σε κτίριο αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου του 18ου αιώνα. Δούλεψα ως αρχιτέκτονας και ως κτίστης, ως τεχνίτης και ειδικευμένος εργάτης, ως εργολάβος και ιδιοκτήτης, ως ιστορικός και ως ερευνητής, ως γλύπτης και ζωγράφος, ως λαοδόμος και πολεοδόμος, ως ενδυματολόγος, ... , ως υμνητής της Ελληνικής ψυχής.
Με 36 διαδεχόμενες γλυπτικές συνθέσεις και με 150 κέρινα ομοιώματα σε φυσικό μέγεθος, μέσα σε όγκο 2.500 κυβικών μέτρων, κατάφερα την προσέγγιση 2.500 χρόνων Ελληνικού Πνεύματος.
Για το έργο μου, δόθηκαν τιμητικές διακρίσεις από: Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (1981), Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδας (1982), Φυσιολατρικό Σύνδεσμο Πατρών (1984), Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (1991), Δήμο Ιωαννιτών (1992), Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1992), Σύλλογο Ιωαννιτών Άγιος Γεώργιος (1992), Ροταριανό Όμιλο Ιωαννίνων (1993), VIIIη Μεραρχία (1993), Αναπτυξιακό Σύνδεσμο 13ης Γεωργ. Ενότητας Νομού Ιωαννίνων (1993).
Στις τιμητικές επίσης διακρίσεις πρέπει να συμπεριληφθεί και η απόφαση - παλιών μαθητών και φίλων μου - για ίδρυση (1987) συλλόγου με την επωνυμία «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη», η συμβολή του οποίου υπήρξε ουσιαστική στο δύσκολο τούτο δρόμο της δημιουργίας του έργου μου. Διεύθυνση Μουσείου
12ο χλμ. Ε.Ο. Ιωαννινων - Αθηνών Μπιζάνι Ιωαννίνων
T.K. 455 00
Τηλ. & Fax : 26510.92128, κινητό 6932 407116 , 6932 407116 http://www.vrellis.org/gr/homegr.html , .-
** Η ήπειρος
Ιωάννινα, η λίμνη και το νησί
Εκκλησία Παρηγορήτισσας, Άρτα
Χαράδρα Βίκου, Ζαγόρι
Η γραφική Πάργα
**Στα βορειοδυτικά της Ελλάδας, απλώνεται από το Ιόνιο Πέλαγος μέχρι τα σύνορα της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, μια έκταση γης με όμορφες ακτές που σμίγουν στο βάθος με βουνά απλόχερα σπαρμένα, που χαίρεσαι την εξαιρετική άγρια ομορφιά τους. Αυτή είναι η Ήπειρος.
* * Στο εσωτερικό της Ηπείρου υπάρχουν αμέτρητα όμορφα βουνά, ποτάμια, λίμνες, δάση, όλα γεμάτα ζωή με σπάνια είδη του φυτικού και ζωικού βασιλείου, πολλά από αυτα απειλούμενα με εξαφάνιση και προστατευόμενα.
** Οι ακτές της Ηπείρου στο Ιόνιο πέλαγος, διαθέτουν μερικές από τις καλύτερες παραλίες της Ελλάδας, αλλά και πασίγνωστα τουριστικά θέρετρα (Πάργα, Σύβοτα, Πρέβεζα, κ.α.) που φιλοξενούν κάθε χρόνο εκατομμύρια επισκέπτες, από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι ακτές της Ηπείρου με την ομορφιά τους αποτελούν ένα πολύ δημοφιλή καλοκαιρινό προορισμό. Οι περισσότερες από τις παραλίες της Ηπείρου είναι οργανωμένες και πολλές έχουν κατα καιρούς τιμηθεί με «γαλάζιες σημαίες».
** Η Ήπειρος με το παρθένο φυσικό περιβάλλον, τα ιστορικά μνημεία (αρχαιολογικοί χώροι, μαντεία), τα μουσεία, τα παραδοσιακά χωριά (π.χ. Ζαγόρι), τα ήθη και τα έθιμα, τη φιλοξενία και την παραδοσιακή μουσική, ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη.
** Γνωρίστε μέσα από τις σελίδες που περιέχονται στο web site αυτό, τη μοναδική αυτή περιοχή, την Ήπειρο, με τις ατέλειωτες φυσικές ομορφιές, τη συναρπαστική μακραίωνη ιστορία που είναι παρούσα σε κάθε γωνιά της αλλά και τους φιλόξενους ανρώπους της…
** Οι θρύλοι και παραδόσεις βρίσκονται σε κάθε γωνιά της…
** Δείτε περισσότερα στις σελίδες που ακολουθούν. Για να πλοηγηθείτε στα περιεχόμενα του site, χρησιμοποιήστε τις κατηγορίες «Αξιοθέατα» και «Δραστηριότητες». Επίσης, μπορείτε να επιλέξετε από τις υποκατηγορίες άρθρων που βρίσκονται στη διπλανή στήλη.
** Για πληροφορίες καταλυμάτων για τη διαμονή σας, δείτε την ενότητα ΔΙΑΜΟΝΗ, καθώς επίσης και το web site μας www.epirus.info, στην κατηγορία “Καταλύματα“.
ΩΡΑ ΑΡΦΑΡΩΝ –ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ …ΤΩΡΑ! Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΤΑΓΜΑ .... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΟΜΑΤΑ , ΑΛΛΟΣ ΤΗΝ ΤΡΩΕΙ ΣΤΗ ΜΑΠΑ ΚΙ΄ ΑΛΛΟΣ ΣΑΛΑΤΑ !.... ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΣΚΕΤΟΣ , ΓΛΥΚΟΣ ή ΜΕΤΡΙΟΣ ...ΑΛΛΟΣ ΤΟΝ ΠΑΕΙ ΜΕΧΡΙ ΠΑΤΟ , ΚΙ΄ ΑΛΛΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΦΛΥΤΖΙΑΝΙΟΥ ...ΛΙΓΟ ΠΑΝΩ ή ΛΙΓΟ ΚΑΤΩ ..! : Ποιότητα εκπαίδευσης η απλά φανφάρες ;;; Συντάκτης : ΝαντίναΚούλη
(Δημιουργική απασχόληση παιδιών προσχολικής ηλικίας )
Εδώ και αρκετα χρονια που ανηκω στο συστημα εκπαιδευσης αυτης της χωρας αναρωτιεμαι πως μπορει να συμβαινει κατ εξακολουθησιν ένα φαινομενο που εχει παρει τεραστιες διαστασεις…Ισως καποιος άλλος να μην τολμουσε να το θιξει αλλά επιτελους ας μιλησουμε για το καλο των παιδιών μας.. “EAN ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΑΙΔΙ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ “MARIA MONTESSORI …Τα παιδια παντοτε ηταν η ελπιδα του αυριο ..αλλά αυτό το αυριο τα τελευταια χρονια αργει να ξημερωσει και με θλιβει ιδιαιτερα το γεγονος αυτό.Λυπαμαι πολύ που δημιουργουμε παιδια με κονσερβοποιημενες ιδεες,τους στερουμε την ελευθέρια του λόγου και της σκεψης που είναι το πρώτο που πρεπει να μαθαινουν στην προσχολικη εκπαιδευση ..Σε τουτα τα πρωτα χρονια των μικρών μας αν μη τι άλλο πρεπει να υπαρχουν ερεθισματα για τον εξω κοσμο ,καλλιεργεια σεβασμου για το ωραιο και σεβασμος για κάθε μορφη ζωης…Σημασια λοιπον τι εχει ένα ωραιος καλογυαλιασμενος χωρος με φτωχο παιδαγωγικο υλικο και ρομποτ παιδαγωγους?Η ενας ταπεινος χωρος γεματος ερεθισματα και ένα οικογενειακο κλιμα αγαπης και σεβασμου?Δυστυχως στους τυφλους ο μονοφθαλμος βασιλευει και δινουμε αξια στην επιφανειa νομιζοντας ότι έτσι το παιδι μας θα περναει καλυτερα…Είναι όμως έτσι?Το παιδί μας πρέπει σε αυτά τα χρόνια να πάρει μπόλικη αγάπη και πολλες τονωτικές ενέσεις αυτοπεποίθησης για να τα καταφέρει μόνο του και να αισθάνεται σιγουριά για αυτό? η να ζωγραφίζει και να κάνει μηχανικά τα λεγόμενα βιβλία που όλο και περισσότεροι παιδικοί σταθμοί χρησιμοποιούν για να ικανοποιήσουν απλά και μόνο τα αχόρταγα ματια μας?( σαφέστατα υπάρχουν και εξαιρέσεις στον κανόνα ).Για αυτό λοιπόν αγαπημένοι μου γονεις σταματήστε να κοιτάτε την επιφανεια,δωστε περισσότερη σημασία στην ουσια..προσπαθηστε μαζί μας να δώσουμε έναν άλλον αέρα επιτέλους σε αυτό που ονομάζεται προσχολική αγωγή γιατί σε αυτά τα μικρα βουναλάκια εκεί στην προσχολική αγωγή βρίσκεται η άξια ..το πρώτο χτίσιμο , η μαγεία για το γλυκό που αν δεν βάλουμε τη σωστή δόση αυτό δεν θα φουσκώσει…Ας βγάλουμε ανθρώπους που θα νοιάζονται για όλα..κοινη λογική κάτι που μας λειπει..πασχουμε από αυτό …τι να τα κανεις ένα λοφο από βιβλια,κολυμβητηρια δραστηριότητες και ένα σωρό πραγματα που υπόσχονται όλοι και διαλαλούν περίτρανα ότι τα παιδια θα μάθουν…όταν έχουν ξεχάσει τα σημαντικότερα…ανθρωπιά μας υποσχέθηκε κανεις ότι θα μάθουν τα παιδια μας?Εστω σαν υποσχεση και ας μην τηρηθει ποτε…..
Με πολύ αγάπη και παιχνιδιάρικη διάθεση
Ναντνα Κούλη….. Αναρτήθηκε από heart teacher
** Ζητείται Συγκάτοικος ...Πήγαινε στο γυμνάσιο Μελιγαλά
Του ιστοριοδίφη-ερευνητή,Γιάννη Δ.Λύρα
Πήγαινε στο γυμνάσιο Μελιγαλά. Έμεινε μόνος του, γιατί τα αδέλφια του έφυγαν για την Αθήνα. Το ένοίκιο ήταν ακριβό. Διακόσια φράγκα το μήνα. Έπρεπε να βρεθεί συγκάτοικος ,για να μοιράζεται το νοίκι. Πέρασαν μέρες. Γυρνώντας από το σχολείο ,πάει κατευθείαν στον κήπο της σπιτονοικοκυράς του για να ιδεί πως πήγε το κυνήγι. Είχε στήσει, δόκανα και πλακοπαγίδες. Το κυνήγι πλούσιο. Σπουργίτια,τσίχλες,τσιμπουργιάνους και έναν σκαντζόχοιρο που έβοσκε.Πιάνει το σκαντζόχοιρο και χωρίς να ειπεί τίποτε σε κανέναν τον βάζει μέσα στο λινό. Στη συνέχεια πηγαίνει κατ' ευθείαν στο δωματιό του και φέρνει τα σύνεργα. Αλάτι, μαχαίρι, ρίγανι,λεμόνι,λάδι, πιάτα,σχάρα και σπίρτα. Πάει στον κήπο της σπιτονοικοκυράς του, που βρίσκεται το πηγάδι και πιάνει αμέσως δουλειά.Ετοιμάζει τη φωτιά και αρχίζει με χαρά το ξεπουπούλιασμα της λείας του. Η φωτιά είχε σχηματίσει τη θράκα και τα μαδημένα πλέον πουλιά άρχισε να τα τσουλουφρίζει, πάνω από τη θράκα. Με το μαχαίρι τα ξεκοιλιάζει, τα πλένει, τα αλατίζει,τα βουτά στο πιάτο με το λαδολέμονο και αρχίζει να τα ψήνει.
Εκείνη τη στιγμή έρχεται η σπιτονοικοκυρά του κυρά Ευδοκία. Μούσπαταν τη μύτη οι μυρωδιές. Κάθε ημέρα πουλάκια τρώμε. Εσύ με την εξυπνάδα που έχεις, θα πας πολύ μπροστά. Όλοι οι άλλοι που μένουν στο σπίτι μου το παίζουν αριστοκράτες.
Έρχεται και η Βάσω για να πάρει νερό από το πηγάδι.Τι θα γίνει μέ σένα; Πάλι πουλάκια σήμερα;
Ελα να καθαρίσουμε πατάτες να τις τηγανίσουμε και να μου δώσεις να φάω και εγώ ενα πουλάκι. Θά δώσουμε και ένα στη σπιτονοικοκυρά μας
Αλήθεια τ'αμαθες;
Η σπιτονοικοκυρά σου βρήκε συγκάτοικο.
Τον ξέρω.
Και βέβαια τον ξέρεις.
Είναι συμμαθητής σου.
Από πιο χωριό;
Από του Λακκακούκια.
Γι' αυτό είδα έξω το μουλάρι φορτωμένο με τα ξύλα.
Δεν στο είπε η σπιτονοικοκυρά;
Εκείνη τη στιγμή έρχονται στον κήπο η σπιτονοικοκυρά, και ο νέος συγκάτοικος Θόδωρος με τον πατέρα του.
Ο Θόδωρος του λέει. Βρε αθεόφοβε η ψυχή σου θα πάει στην κόλαση. Δεν αφίνεις πουλί να ζήσει. Παρεμβαίνει ο πατέρας. Το χειμώνα θα σας φέρνω τσίχλες που θα πιάνω με τα αγκίστρια και φρέσκα μανιτάρια και χόρτα, που θα μαζεύω από τα χτήματα. Η σπιτονοικοκυρά παρεμβαίνει και λέει στο Γιάννη. Στο δωματιό σου βάλαμε το καλαμωτό και τα πράγματα του Θόδωρου. Να τον διαβάζεις, να τον προσέχεις και όχι όλο μπάλλα στα ευκάλυπτα στην πανηγυρίστρα.Τα πουλιά ψήθηκαν ,η τηγανιά με τις πατάτες γίνεται και ο πατέρας του Θόδωρου φεύγει με τη σπιτονοικοκυρά να στρώσουν το υποτιθέμενο τραπέζι, που δεν ήταν τίποτε άλλο από το καλαμωτό του Θόδωρα που ήταν ταυτόχρονα και κρεβάτι. Θάρθω να βοηθήσω και εγώ, λέει η Βάσω. Μένουν πλέον μόνοι οι δυο νέοι συγκάτοικοι.
Βρε το Θόδωρα, ώστε θα είμαστε συγκάτοικοι. Είμαι τυχερός και σήμερα θα φάμε καλά όλοι μαζί. Έφερε ο πατέρας μου τυρί, παστό,κρασί, ένα καρβέλι και ξύλα για το κρύο.
Έρχεται η Βάσω και τους λέει ότι το τραπέζι είναι έτοιμο. Βάζει ο Γιάννης τις πατάτες στο ένα πιάτο,βγαζοντάς τες από την τηγάνα που ήταν πάνω σε μια σιδερωστιά στο άλλο τα ψημένα πουλιά και είπε στο Θόδωρα να φέρει ψωμί να καψαλήσουν. Τρέχει, φέρνει το ψωμί, το ψήνουν,του βάζουν λάδι,αλάτι,ρίγανι και πάνε όλοι στο τραπέζι. Σήμερα παιδιά γίναμε πολλοί, λέει η σπιτονοικοκυρά. Ο πατέρας του Θόδωρα λέει στο Γιάννη να αφήσει το μουλάρι, για να πάνε το Σαββατοκύριακο μαζί με το Θόδωρα στο χωριό. Επειδή δεν υπάρχουν πολλές καρέκλες, φέρνουν κοντά το άλλο κρεβάτι του Γιάννη που δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια τζουβέρα.
Βρε παιδιά τη πανηγύρι αυτό σήμερα. Δεν περίμενα το Γιάννη τόσο πολύ προνοητικό και νοικοκύρη. Να μου προσέχεις το Θόδωρο και εγώ θα στο ξεπληρώνω με φαγητό που θα φέρνω από το χωριό με το μουλάρι. Ελα να πιούμε ένα ποτηράκι κρασί για την ημέρα της γνωριμίας μας. Πετάγεται η Βάσω και λέει. Ο Γιάννης διαβάζει πολλά παιδιά και βοηθάει και μένα στα μαθηματικά. Με έχει μάθει και μένα να φτειάχνω δόκανα, πλακοπαγίδες, αγκίστρια, ψαροβότανο, λάστιχο και να παίζω τάβλι και χαρτιά. Επειδή ο παιδονόμος δεν μας αφίνει να γυρίζουμε μετά τις εφτά, ούτε να πηγαίνουμε κινηματογράφο στου Πάνια, μετά το διάβασμα σμίγουμε και παίζουμε με το φως της λάμπας.
Γιάννη θα με μάθεις και μένα να φτειάχνω δόκανα ,τον ρωτά ο Θόδωρας. Ολα τα καταλαβαίνω, αλλά τα μπερδεύω εκεί που στρίβω το ατσάλι, στην πρόκα. Το απόγευμα μετά το διάβασμα θα σε μάθω, του απαντά ο Γιάννης.
Αφού έφαγαν όλοι η Βάσω παίρνει τα ποτήρια και πιάτα, για να τα πλύνει στον κήπο που είναι το πηγάδι. Η σπιτονοικοκυρά με το πατέρα του Θόδωρα πάνε να πιουν τον καφέ τους, και ο Γιάννης με το Θόδωρα φτειάχνουν το δωμάτιο. Ένα κρεβάτι απέναντι από το άλλο. Το ντουλάπι είναι γεμάτο φάγνα για όλη την εβδομάδα. Αυγά,τραχανάς, χυλοπίτες, λάδι ψωμί, πατάτες κρεμύδια, έλιές και παστό.
Ο Γιάννης ξαπλώνει στο κρεβάτι και ονειρεύεται. Απόχτησε συγκάτοικο. Δεν θα είναι μόνος του, και θα πληρώνει το μισό νοίκι.
Πάμε Θόδωρα να σε μάθω να φτειάχνεις δόκανα ,για να πιάνεις πουλιά. Παίρνουν το ατσαλόσυρμα ,χοντρό σύρμα, πένσα,τανάλια και μια χοντρή πρόκα καρφωμένη σε μια σανίδα και πανε επί το έργον ,έξω στο κήπο.
Έλα να σου δείξω τι θα φάμε αύριο. Τον πάει στο λινό και του δείχνει το σκαντζόχοιρο.
Όλα τα περίμενα από σένα , δεν έχω ξαναδεί σκαντζόχοιρο ποτέ μου,,πρώτη φορά βλέπω και πως θα τον καθαρίσεις, αφού είναι γεμάτος αγκάθια.
Έννοια σου, με έχουν μάθει οι γύφτοι που έμεναν στη αποθήκη μας πως να τον σκοτώνω και να του κόβω τα αγκάθια και όχι να τον γδέρνω. Αύριο θα μάθεις και το σφάξιμο-ψήσιμο του σκαντόχοιρου και τέτοιο νόστιμο κρέας δεν έχεις ξαναφάει.
Η συγκατοίκηση άρχισε να προσφέρει τα θετικά της στοιχεία.
*Ένα από τα βιωματά μου που εμένα στο Μελιγαλά μαζί με άλλα παιδιά από τα μακρυνά χωριά της περιοχής,στην οικία της Ευδοκίας Μαντέλλου, κοντά στη πανηγυρίστρα, την εποχή της αθωότητας που ζούσαμε με τη φύση κυνηγώντας, ψαρεύοντας, βοτανίζοντας, δίνοντας απλόχερα τα πλούτη της, τα οποία μάθαμε να μοιραζόμαστε. Αυτά τα συναισθήματα και εμπειρίες, είναι άγνωστες σήμερα τα παιδιά μας.
** Η ΖΩΗ ΜΑΣ ............. : ~*** Πρέπει το όνειρο , που ονομάζουμε ζωή , να είναι γλυκύτερο .Να είναι πρόγευση της αληθινής ζωής στην καθ΄ αυτό πατρίδα μας , στην οποία το ζων πνεύμα δεν θα φέρει την άλυσι του σώματος , την σκευοθήκη του χώρου , την μάστιγα των γήινων πόνων και όπου δεν θα το πιέζουν οι πειρασμοί των πολύ μικρών μας αναγκών και επιθυμιών . Ας φέρουμε με θάρρος και χωρίς γογγυσμό το φορτίο μέχρι τέλους χωρίς να λησμονούμε καθόλου εκείνον τον υψηλότερο σκοπό .Θα είμαστε γεμάτοι χαρά , όταν θα σημάνουν οι τελευταίες ΄ώρες της ζωής μας , για να αποθέσουμε το φορτίοκαι να βλέπουμε να φεύγει από επάνω μας κάθε τι το φθαρτό .-(Κάρολος Γκάους ).- ~*** Το άγχοςκαταπολεμείται με την εμπιστοσύνηστην πρόνοια του θεού , και με τον καλό αγώνα .-Η ζωή των παιδιών , επηρεάζεται από την ακτινοβολία των γονέων .-Δεν είναι αρκετό οι γονείς να είναι ευσεβείς , πρέπει να μην καταπιέζουν τα παιδιά , για να τα κάνουν καλά με την βία . - ~** Τα παιδία δεν θέλουν καμία πίεση ούτε καταπίεση , παρά μόνον της ατμοσφαιρική πίεση .- ~** Όταν γελάς , διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος , Όταν κλαις , κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός , Όταν ανοίγεσαι στους άλλους , κινδυνεύεις να μπλεχτείς , Όταν δεχθείς τα συναισθήματά σου , κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου , Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρα σου στον κόσμο , κινδυνεύεις να τα χάσεις ,Όταν αγαπάς , κινδυνεύεις να μην έχεις ανταπόκριση η αγάπη σου , Όταν ελπίζεις , κινδυνεύεις να πονέσεις , Και όταν δοκιμάζεις , κινδυνεύεις να αποτύχεις .- Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος .- Το να κρατάς κρυμμένο τον εαυτό σου , να τον χάνεις με τις αυτομειωτικές σου ιδέες , είναι Θάνατος .- Η μεγαλύτερη υποχρέωση σου είναι να γίνεις όλα όσα είσαι όχι μόνο για δικό σου όφελος , αλλά και για όφελος του άλλου. - Αναρτηθηκε από snsarfara stamos01 2010 .-
[ Λεό Μπουσκαλία.- Να ζεις ή να μη ζεις.- ] .-
***Κώστας Καρυωτάκης: Τὸ χιόνι AΠΟ ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ σήμερα ,ΠΆΝΤΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ! :
Γράμμα από ένα πρώην παιδί:
Όταν Νόμιζες Ότι Δεν Κοιτούσα΄
Η τακτική σωματική άσκηση προστατεύει από το κρυολόγημα
Κώστας Καρυωτάκης: Τὸ χιόνι
«Ἔλα μέσα κοριτσάκι, τὸ τραπέζι μας ἐστρώθηκε κι ἀναμμένο εἶναι τὸ τζάκι!» Τὸ χιόνι Τί καλὰ ποὖναι στὸ σπίτι μας τώρα ποὺ ἔξω πέφτει χιόνι! Τὸ μπερντὲ παραμερίζοντας τ’ ἄσπρο βλέπω... Γράμμα από ένα πρώην παιδί: Όταν Νόμιζες Ότι Δεν Κοιτούσα΄
Κλικ στην εικόνα Τα παιδιά δεν κοιτούν, παρατηρούν. Τα παιδιά δεν ακούν, καταγράφουν. Τα παιδιά δεν απαιτούν, χρειάζονται. Τα παιδιά δε φωνάζουν, ζητούν. Τα παιδιά δε μιλούν, εκφράζονται. Τα... Η τακτική σωματική άσκηση προστατεύει από το κρυολόγημα
Γυμναστείτε τακτικά και πείτε αντίο στο κρυολόγημα Οι άνθρωποι που γυμνάζονται συχνά, είναι λιγότερο πιθανό να κρυολογήσουν ή, όταν κρυολογούν, τα συμπτώματά τους είναι πιο ελαφριά, σύμφωνα με ...
ELPIZΟ,μια λέξη γιομάτη ζωντάνια και αισιοδοξία...μια λέξη που δίνει κουράγιο και θάρρος και υπομονή και πίστη...
ELPIZO (Ελπίζω) σημαίνει ότι ζω, ότι δε φοβάμαι,ότι δίνω στη ζωή μου ουσία και περιεχόμενο...
ELPIZO ,σημαίνει ότι υπομένω και αντέχω...ότι στέκομαι όρθιος...
ELPIZO ,σημαίνει ότι δε γογγύζω...σημαίνει ότι δεν παραπονιέμαι...ότι βλέπω με αγάπη τους ανθρώπους και τον κόσμο...
ELPIZO ,σημαίνει ότι μάχομαι για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη...ότι αγωνίζομαι με αγάπη Χριστού για το συνάνθρωπό μας...ότι συμπάσχω για τ' αδέλφια μας...
ELPIZO ,σημαίνει ότι δε φοβάμαι να μιλήσω...ότι είναι χρέος και τιμή μου να ταπεινωθώ...ότι κτυπώ την πόρτα των μεγάλων του ¨Πλούτου¨...
ELPIZO ,σημαίνει ότι αγαπώ την πατρίδα μου...ότι σέβομαι τις παραδόσεις και τους αγώνες του Έθνους μας,ότι πιστεύω στον Κύριο μας,το Χριστό της Αγάπης,του Ελέους και της Δικαιοσύνης...
ELPIZO ,σημαίνει ότι σέβομαι τον κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα φυλής και χρώματος και κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης.
ELPIZO,σημαίνει ότι αγαπώ και σέβομαι το περιβάλλον και τη φύση...ότι είμαι αντίθετος σε κάθε σπατάλη και υπερβολή...
ELPIZO,σημαίνει ότι αγαπώ και παλεύω για την αλήθεια...ότι είμαι αντικειμενικός...ότι δεν κατακρίνω...
Αυτό είναι το ELPIZO,μια λέξη για ένα καλύτερο άνθρωπο κι ένα καλύτερο κόσμο,μέσα από την Αγάπη του Χριστού μας.-
~** ΟΠΟΙΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ...ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ...ΜΟΡΦΩΝΕΙ !
** ΠΟΛΛΟΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ , ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΦΡΟΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΟΥΝ .- (Μέγας Βασίλειος )
**Τα δικαιώματά σου ! ....του κάθε παιδιού :
Όλα τα παιδιά έχουν συγκεκριμένα δικαιώματα που ορίζονται από τις Διεθνείς Συμβάσεις, το Σύνταγμα και τους νόμους.
Το σημαντικότερο κείμενο για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΟΗΕ.
Η Σύμβαση αυτή, που υπογράφτηκε το 1989 από τα κράτη-μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού. Το 1992 έγινε νόμος και στην χώρα μας (νόμος 2101/92).
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κατηγορίες δικαιωμάτων:
Προστασία (από κάθε μορφής κακοποίηση, εκμετάλλευση, διάκριση, ρατσισμό, κ.λπ.)
Παροχές (δικαίωμα στην εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια, την ψυχαγωγία, κ.λπ.)
Συμμετοχή (δικαίωμα στην έκφραση γνώμης, την πληροφόρηση, τον ελεύθερο χρόνο, κ.λπ.)
Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Παρακάτω θα βρεις ορισμένα από τα δικαιώματα που περιέχονται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Όλα τα παιδιά είναι ίσα και πρέπει να προστατεύονται από διακρίσεις λόγω φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, καταγωγής, πεποιθήσεων, νομικής κατάστασης των ίδιων ή μελών της οικογένειάς τους.
Το συμφέρον του παιδιού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις αποφάσεις που το αφορούν.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ταυτότητα, δηλαδή σε ένα όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια.
Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα αναγκαία υλικά αγαθά (στέγη, ρούχα, τροφή) και διασφαλίζει τη σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μην αποχωρίζονται από τους γονείς τους, εκτός αν αυτό γίνεται με κοινή απόφαση των γονέων ή ύστερα από απόφαση της Πολιτείας, επειδή οι γονείς τα παραμελούν ή τα κακομεταχειρίζονται.
Όλα τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους, έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη και τις απόψεις τους σε θέματα που τα αφορούν. Οι ενήλικες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη τους πριν πάρουν αποφάσεις γι' αυτά.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τις θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις τους.
Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα στην ιδιωτική ζωή των παιδιών, στην οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία τους, ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή τους.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα) αλλά πρέπει και να προστατεύονται από τις αρνητικές επιδράσεις τους.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφής κακομεταχείριση: βία, παραμέληση, κακοποίηση (σωματική, λεκτική, ψυχολογική, σεξουαλική) και εκμετάλλευση, μέσα και έξω από την οικογένεια.
Τα παιδιά που προέρχονται από ξένη χώρα έχουν δικαίωμα φροντίδας και προστασίας.
Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν δικαίωμα στη δωρεάν ειδική φροντίδα, εκπαίδευση και επιμόρφωση, ώστε να απολαμβάνουν ισότιμη και αξιοπρεπή ζωή.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, τους εμβολιασμούς, τη νοσηλεία, κ.λπ.
Όταν η οικογένεια δεν μπορεί να φροντίσει ένα παιδί, τότε η Πολιτεία αναλαμβάνει τη φροντίδα του με θεσμούς όπως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε ίδρυμα, που πρέπει να σέβονται πλήρως τα δικαιώματά του.
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές τους. Το κράτος πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν στο σχολείο, να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους. Τα πειθαρχικά μέτρα δεν πρέπει να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια των μαθητών.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ανάπαυση, στο παιχνίδι και την ψυχαγωγία.
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, εκπόρνευση, πορνογραφία, δουλεμπόριο, κ.λπ.) Έχουν όμως δικαίωμα στην εργασία με ασφάλιση και υπό προϋποθέσεις, ανάλογα με την ηλικία, το είδος εργασίας, το ωράριο, κ.λπ..
Τα παιδιά που είτε τα ίδια είτε μέλη της οικογένειάς τους κάνουν χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών που προκαλούν εξάρτηση έχουν δικαίωμα κατάλληλης υποστήριξης.
Τα παιδιά που συλλαμβάνονται και δικάζονται έχουν δικαίωμα να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ιδιωτική τους ζωή, να ενημερώνονται αναλυτικά από τις Αρχές σε κατανοητή γλώσσα και να έχουν νομική βοήθεια. Σε περίπτωση που είναι απολύτως απαραίτητη η κράτησή τους, αυτή πρέπει να γίνεται χωριστά από ενήλικα άτομα και με σεβασμό στην προσωπικότητα και τις ανάγκες τους.
Ολόκληρη τη Σύμβαση μπορείς να διαβάσεις εδώ και σε αρχείο word εδώ.
Tη Σύμβαση με απλά λόγια μπορείς να διαβάσεις εδώ ή στο φυλλάδιό μας "Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια".-
ΕΠΟΣ του Συντάγματος Μακρυιάννη από το Μαύρο Ιστολόγιο 04/12/010
~** Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΤΑΓΜΑ :
~*** Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 4, 2010Περιεχόμενα του αφιέρωματος στο ΕΠΟΣ της αντίστασης του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη κατά τα Δεκεμβριανά του 1944:
1. Εισαγωγή: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος πρώτο
2. Η Αθήνα στις φλόγες: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος δεύτερο
3. Το «φρούριο» Μακρυγιάννη: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος τρίτο
4. 6 Δεκεμβρίου: Η μάχη των φυλακίων: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος τέταρτο
5. Η βόρεια πλευρά και οι αποτυχίες του ΕΛΑΣ: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος πέμπτο
6. 7-9 Δεκεμβρίου: Αντεπίθεση της Χωροφυλακής: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος έκτο
7. Η μεγάλη επίθεση της 10ης Δεκεμβρίου: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος έβδομο
8. 11 Δεκεμβρίου: Νυκτερινές επιθέσεις: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος όγδοο
9. 12-14 Δεκεμβρίου: Κατάρρευση της κομμουνιστικής επίθεσης: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος ένατο
10. Η σημασία της αντίστασης στο Μακρυγιάννη: Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος δέκατο (τελευταίο)
Με μεγάλη ευχαρίστηση βλέπουμε το ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον των αναγνωστών μας για την παραπάνω σειρά δημοσιεύσεων όπως αποτυπώνεται στις επισκέψεις του ιστολογίου μας και στα μηνύματα που λαμβάνουμε.
Διαδώστε την παραπάνω εργασία δίνοντας στους φίλους σας είτε τη διεύθυνση αυτής εδώ της δημοσίευσης με τα περιεχόμενα όλου του έργου, είτε τον σύνδεσμο της πρώτης κατά σειρά δημοσίευσης μέσω της οποίας μπορούν να περάσουν στις επόμενες είτε τον ακόλουθο σύνδεσμο: http://blackblogofcommunism.com/tag/%cf%83%cf%8d%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%85%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7/ όπου είναι συγκεντρωμένες όλες οι δημοσιεύσεις με θέμα το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη.
Πρόσθετες ετικέτες με σχετικές δημοσιεύσεις: http://blackblogofcommunism.com/tag/%cf%87%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce%ae/ και http://blackblogofcommunism.com/tag/%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%bc%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%ac/
Παρακολουθείτε το Μαύρο Ιστολόγιο Κομμουνισμού για πραγματικά ντοκουμέντα και μαρτυρίες.
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Σύγχρονα - Άλλα Με ετικέτα: Δεκεμβριανά, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος δέκατο (τελευταίο)
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 4, 2010
Η σημασία της αντίστασης στο Μακρυγιάννη
Η κομμουνιστική εξέγερση τον Δεκέμβριο του 1944 επέτυχε την κατάληψη ολόκληρης σχεδόν της Αθήνας πλην μιας λωρίδας από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια καθώς και απομονωμένων νησίδων αντίστασης. Οι μόνες ελληνικές δυνάμεις ήταν αυτές οι κακά και ελαφρά εξοπλισμένες δυνάμεις της Αστυνομίας Πόλεων και της χωροφυλακής καθώς και η 3η Ορεινή Ταξιαρχία. Οι Βρετανοί διέθεταν 16 λόχους από διάφορες μονάδες και λιγοστά άρματα. Αλλά και αυτές οι δυνάμεις παρέμειναν στο σύνολο σχεδόν της σύγκρουσης αδρανείς, εξασκώντας παθητική άμυνα εκτός ελαχίστων περιπτώσεων. Στις 11 Δεκεμβρίου, που κορυφωνόταν η επίθεση των ΕΛΑΣιτών στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη, ο Υποστράτηγος Άρκραϊτ της Βρετανικής 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας πρότεινε την εκκένωση των Αθηνών την σύμπτυξη προς τον Πειραιά ώστε να αποσυρθούν σε βρετανικά πλοία. Ευτυχώς ο διοικητής της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας, Συνταγματάρχης Θρασύβουλος Τσακαλώτος, αντέδρασε έντονα με αποτέλεσμα παραμείνουν οι δυνάμεις στις θέσεις τους.
Στις κρίσιμες αυτές ώρες για την Αθήνα και την Ελλάδα γενικότερα, τα δύο «φρούρια» της Χωροφυλακής, η Σχολή Χωροφυλακής στην οδό Μεσογείων και το Σύνταγμα Μακρυγιάννη στην ομώνυμη συνοικία, απετέλεσαν τα σημεία στα οποία καταναλώθηκαν και υπέστησαν μεγάλες φθορές οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ με αποτέλεσμα και να εξασθενήσει η ισχύς τους αλλά και να κερδηθεί χρόνος ώστε να συρρεύσουν βαρείες βρετανικές δυνάμεις στην Αθήνα. Τα δύο αυτά κτιριακά συγκροτήματα εμπόδισαν τα σχέδια των κομμουνιστών για ταυτόχρονη προέλαση από βορειοανατολικά μέσω Λεωφόρου Κηφισίας και από νοτιοδυτικά, μέσω Λεωφόρου Συγγρού.
Σκοπός των κομμουνιστών ήταν η κατάληψη του κέντρου των Αθηνών ώστε, αφενός, να εξοντωθεί ή τουλάχιστον να εκδιωχτεί η νόμιμη ελληνική κυβέρνηση και αφ’ ετέρου, να εγκατασταθεί κυβέρνηση «συνασπισμού», δηλαδή κομμουνιστική, η οποία θα αναγνωριζόταν από την Γιουγκοσλαβία, την Αλβανία και την Βουλγαρία αλλά και από την Σοβιετική Ένωση τους υπόλοιπους δορυφόρους της, εφόσον διεβλέπετο η σχετική ευκαιρία παρά τα συμφωνηθέντα. Επιπλέον η κατάληψη του κέντρου των Αθηνών θα σήμαινε αυτόματη αποχώρηση των Βρετανών από αυτό και απόσυρση τους στον Πειραιά.
Γιατί τελικά δεν επέτυχε το σχέδιο των κομμουνιστών εφόσον οι δυνάμεις τους ήταν αριθμητικά και εξοπλιστικά συντριπτικά υπέρτερες έναντι αυτών τω αντιπάλων τους;
Κατ’ αρχάς, οι σχεδιαστές της επιχείρήσης δεν υπολόγισαν τις ιδιαιτερότητες της μάχης στην πόλη, όπου η αναγκαία αριθμητική αναλογία επιτιθεμένων κατά αμυνομένων για επιτυχία πολλαπλασιάζεται και ξεπερνά την κλασσική του «3 προς 1» που θεωρείται ικανοποιητική για επιχειρήσεις στην ύπαιθρο. Στην μάχη του Μακρυγιάννη οι κομμουνιστές διέθεταν αυτήν την ποσοτική αναλογία μόνο που αυτή ήταν πλασματική καθώς οι πραγματικά αξιόμαχοι ΕΛΑΣίτες ήταν ελάχιστοι αν όχι ανύπαρκτοι. Οι χαρακτηρισμοί συνταγμάτων του ΕΛΑΣ ή μονάδων, όπως των γενειοφόρων του Γρίβα, ως «επίλεκτων», ήταν αυθαίρετοι και εσχετίζοντο με την προπαγάνδα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ παρά με την πραγματικότητα. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ ελάχιστα πολέμησαν τους Γερμανούς σε τακτικές μάχες και μάλιστα σε πόλεις, περιοριζόμενες σε σύντομες ενέδρες και επιδρομές. Η θηριωδία κατά των αιχμαλώτων, όπως συνήθιζαν οι ΕΛΑΣίτες, ελάχιστα σημαίνει σκληρότητα χαρακτήρα αλλά περισσότερο σκληρότητα και ποταπότητα ψυχής. Επίσης οι μονάδες αυτές, και ακόμα περισσότερο οι λεγόμενες του «εφεδρικού ΕΛΑΣ», δεν διακρίνονταν από στρατιωτική πειθαρχία, από συνοχή καθώς και από καλή στελέχωση με έμπειρους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς. Ήταν περισσότερο «παρέες» εξοπλισμένων νέων οι οποίες ήταν απείθαρχες και με χαμηλό ηθικό καθώς με την πρώτη αποτυχία ο ενθουσιασμός τους χανόταν και μετατρέπετο σε θυμό ή απελπισία. Δυστυχώς, γι’ αυτούς, ο ενθουσιασμός που δίνει η φανατική πίστη σε μια ιδεολογία εξατμίζεται με το θέαμα των πρώτων νεκρών αν δεν συνοδεύεται από στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία.
Οι κομμουνιστές στηρίχθηκαν αρκετά στα βαρέα όπλα τους αλλά λησμόνησαν ότι οι βομβαρδισμοί κάθε είδους στις πόλεις δημιουργούν περισσότερα χαλάσματα, παρά απώλειες, τα οποία κατόπιν χρησιμεύουν ως καλύτερα ακόμη εμπόδια και θέσεις μάχης. Οι όλμοι και τα ορειβατικά πυροβόλα ελάχιστα επέτυχαν τελικά. Μόνον εάν διέθεταν αντιαρματικά όπλα – φορητά ή ρυμουλκούμενα – θα πετύχαιναν, με άμεσες βολές, να εξουδετερώσουν τις θέσεις μάχης των αμυνομένων. Η επιτυχής δράση του ενός μόνον πυροβόλου των 37 χλστ. της Χωροφυλακής αποδεικνύει την χρησιμότητα τέτοιων όπλων. Η έλλειψη άλλωστε αντιαρματικών μέσων στέρησε στους κομμουνιστές την νίκη στις 10 Δεκεμβρίου όταν επενέβησαν τα τρία βρετανικά άρματα.
Ο συντονισμός επίσης των επιθέσεων δεν ήταν ο κατάλληλος όπως επίσης και η χρησιμοποίηση, εάν είχε προβλεφθεί, των εφεδρειών οι οποίες θα εκμεταλλεύοντο τα ρήγματα στην άμυνα και θα συγκέντρωναν την ισχύ της επίθεσης σε ένα συγκεκριμένο σημείο.
Αντίθετα, οι χωροφύλακες ήταν μία έμπειρη δύναμη αποτελούμενη από ώριμους άνδρες, με καλή στρατιωτική εκπαίδευση, συνοχή, πνεύμα μονάδος και καλή ηγεσία, που πολεμούσε οχυρωμένη, βάσει ενός καλού σχεδίου αμύνης. Το δε ηθικό και η πίστη τους στα δικά τους εθνικά ιδανικά ήταν εξίσου ισχυρή με εκείνη των κομμουνιστών στο δικό τους διεθνιστικό — κομμουνιστικό ιδεώδες. Η ηγεσία του Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών κατόρθωσε να εμπνεύσει τους άνδρες και να λάβει τις ορθές αποφάσεις, αν και η κατάρτιση της στην μάχη των πόλεων ήταν εξίσου μηδαμινή με εκείνη της κομμουνιστικής πλευράς.
Ένας ακόμη λόγος της αποτυχίας των ΕΛΑΣιτών, σύμφωνα με εκτιμήσεις της εποχής, ήταν η κατασπατάληση δυνάμεων για την κατάληψη των διαφόρων αστυνομικών τμημάτων στις διάφορες συνοικίες καθώς και άλλων επουσιωδών στόχων με αποτέλεσμα να μην υπάρξει εστίαση της προσπάθειας στους κύριους αντικειμενικούς σκοπούς, το Σύνταγμα Μακρυγιάννη και την Σχολή Χωροφυλακής.
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Μαρτυρίες Με ετικέτα: 1944, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος ένατο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 4, 2010
12-14 Δεκεμβρίου: Κατάρρευση της κομμουνιστικής επίθεσης
Μετά την αποτυχία του να καταλάβει το Σύνταγμα Μακρυγιάννη, το επιτελείο του ΕΛΑΣ απεφάσισε να απομονώσει πλήρως το στρατόπεδο για να κάμψει τους πολιορκημένους με την πείνα και την δίψα και να αναμένει μια άλλη ευκαιρία, εάν τελικά ευοδώνοντο τα σχέδια τους αλλού στην Αθήνα, για να εκκαθαρίσουν αυτόν τον πυρήνα αντίστασης. Ως εκ τούτου, στις 12 Δεκεμβρίου όλες σχεδόν οι γειτονικές του Συντάγματος πολυκατοικίες ανατινάχθηκαν ώστε να μην υπάρχουν συγκεκαλυμμένα δρομολόγια ενίσχυσης του ενώ στις 13 του μηνός αποκόπηκε και η τροφοδοσία νερού του στρατοπέδου. Η δράση των ΕΛΑΣιτών περιορίσθηκε σε πυρά ελευθέρων σκοπευτών και σποραδικές βολές με όλμους και πυροβολικό, ενώ οδοφράγματα και φυλάκια απέκοπταν κάθε οδό προς το Σύνταγμα.
Παρόλα αυτά, οι υπερασπιστές μετά από πολύ καιρό βρήκαν την ευκαιρία να κοιμηθούν και να ξεκουραστούν. Αρκετοί έπασχαν από ισχυρή και οδυνηρή οφθαλμία καθώς οι καπνοί, τα χώματα, η σκόνη, η πυρίτιδα, η αϋπνία και οι λάμψεις είχαν φλογίσει τους οφθαλμούς τους. Η δίψα και η πείνα επέτειναν το μαρτύριο των κατάκοπων χωροφυλάκων.
Στις 14 του μηνός η δράση των κομμουνιστών στην περιοχή είχε περιορισθεί στην διεξαγωγή λεηλασιών των συνοικιών από τον όχλο, ενώ στις 15 Δεκεμβρίου 30 χωροφύλακες συνενώθηκαν με αγγλικά τμήματα που διεξήγαγαν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά μήκος της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου και μέχρι το Κουκάκι. Τουλάχιστον 100 ΕΛΑΣίτες συνελήφθησαν το πρωί ενώ το απόγευμα ομάδα 15 χωροφυλάκων εκδίωξε δύναμη ΕΛΑΣιτών που κατείχε κτίρια κοντά στο 1ο Φυλάκιο στην διασταύρωση των οδών Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Μακρυγιάννη. Οι απώλειες εκείνη την ημέρα ανήλθαν σε 1 νεκρό και 5 τραυματίες. Στις 17 Δεκεμβρίου το μεσημέρι το Σύνταγμα δέχθηκε τρίωρο βομβαρδισμό ενώ ισχυρές δυνάμεις ΕΛΑΣιτών συγκεντρώθηκαν κάτω από την Ακρόπολη αλλά καμία επίθεση δεν εκδηλώθηκε. Στις 18 Δεκεμβρίου η πολιορκία είχε ουσιαστικά λυθεί και τα 2/3 του Συντάγματος σε συνεργασία με αγγλικές δυνάμεις απώθησαν τις κομμουνιστικές δυνάμεις πέραν από τον Αρδηττό και την Λεωφόρο Συγγρού ως το Φάληρο.
Την νύκτα της 18ης προς 19ης Δεκεμβρίου το Σύνταγμα συμμετείχε στην κατάληψη των συνοικιών Κουκακίου και Γαργαρέττας, με αποτέλεσμα να απειληθεί το δυτικό πλευρό των κομμουνιστικών δυνάμεων που ευρίσκοντο ανατολικά της Λεωφόρου Συγγρού. Η τακτική αυτή ακολουθήθηκε από το Σύνταγμα ως τις αρχές Ιανουαρίου 1945 οπότε και εκκαθαρίσθηκε η Αθήνα από τις κομμουνιστικές δυνάμεις.
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Μαρτυρίες Με ετικέτα: 1944, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος όγδοο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 4, 2010
11 Δεκεμβρίου: Νυκτερινές επιθέσεις
Το πρωί της 11ης Δεκεμβρίου νέες κομμουνιστικές δυνάμεις άρχισαν να συρρέουν προς το Μακρυγιάννη από την Λεωφόρο Συγγρού, το Θησείο, την οδό Αναπαύσεως και την γέφυρα του Ιλισού. Αυτή την φορά η επίθεση είχε αποφασισθεί να γίνει νύκτα αλλά με αθόρυβη προσέγγιση και χωρίς προπαρασκευή πυροβολικού ώστε να επιτευχθεί ο αιφνιδιασμός των υπερασπιστών. Το σύστημα πληροφοριών, ωστόσο, του Μοιράρχου Δρούγκα είχε και πάλι κατορθώσει να ανακαλύψει τα σχέδια των ΕΛΑΣιτών και να προειδοποιήσει τους υπερασπιστές.
Στις 20.00 εκατό γενειοφόροι του «επίλεκτου» σώματος του «καπετάν» Γρίβα πλησίασαν με κάθε προφύλαξη και σιγή τα χαλάσματα που ευρίσκονταν εμπρός από το μεγάλο ρήγμα του νότιου μαντρότοιχου. Αφού παρατήρησαν και αφουγκράσθηκαν την περιοχή επί κάμποση ώρα και δεν παρατήρησαν κάποια κίνηση ή δεν άκουσαν κάποιον θόρυβο, επείσθησαν ότι οι χωροφύλακες κατάκοποι είχαν κοιμηθεί και γενικά ότι η επαγρύπνηση τους είχε χαλαρώσει. Αντίθετα, δεκάδες μάτια και αυτιά χωροφυλάκων τους παρακολουθούσαν και τους άκουγαν να πλησιάζουν αλλά κανένας δεν άνοιξε πυρ σύμφωνα με τις εντολές που είχαν λάβει.
Φθάνοντας στο ρήγμα οι γενειοφόροι άρχισαν να διαπληκτίζονται για το ποιος θα έκανε το πρώτο βήμα να εισέλθει στο προαύλιο καθώς γνώριζαν ότι τα χαλάσματα ήταν ναρκοθετημένα. Τελικά ο επικεφαλής τους οργισμένος όρμησε πρώτος με αποτέλεσμα να πατήσει μια από τις νάρκες και να διαμελιστεί. Ο κρότος της έκρηξης της νάρκης ήταν και το προσυμφωνημένο σύνθημα που ανέμεναν οι χωροφύλακες για να ανοίξουν πυρ. Δεκάδες βολίδες έπληξαν τους έκπληκτους αντάρτες οι οποίοι υποχώρησαν ατάκτως αφήνοντας πάνω από 50 νεκρούς στο σημείο του ρήγματος. Οργισμένοι οι διοικητές των ΕΛΑΣιτών διέταξαν επανέναρξη του βομβαρδισμού και στις 22.00 εξαπέλυσαν νέα γενική επίθεση. Οι τακτικές των ανταρτών δεν παρουσίασαν κάτι καινούργιο καθώς επαναλάμβαναν τις προσπάθειες ανατίναξης με εκρηκτικές ύλες του μαντρότοιχου και της διείσδυσης από τα υπάρχοντα και νέα ρήγματα.
Στις 24.00 ένας νέος κίνδυνος ανεφάνη από την δυτική πλευρά του περιβόλου καθώς δυο «καπετάνιοι» του ΕΛΑΣ διολίσθησαν μέχρι τον μαντρότοιχο και κατόρθωσαν να ανατινάξουν ένα μεγάλο μέρος του με δυναμίτες και νάρκες. Πίσω από αυτούς ακολουθούσαν έρποντες ΕΛΑΣίτες που προσπαθούσαν να διεισδύσουν στα κτίρια του στρατοπέδου. Αμέσως ο διοικητής του Συντάγματος ζήτησε την παροχή φωτιστικών πυρών από ένα βρετανικό τμήμα που ευρίσκετο 1 χιλιόμετρο δυτικά του στρατοπέδου. Η αίτηση έγινε αμέσως αποδεκτή και σύντομα οι αντάρτες βρέθηκαν λουσμένοι στο λευκό φως των φωτιστικών βλημάτων ενός όλμου των 81 χλστ. Ως εκ τούτου και αυτό το σχέδιο των ΕΛΑΣιτών απέτυχε και οι δυνάμεις τους αποσύρθηκαν με μεγάλες απώλειες. Έως τις 02.00 ο αγώνας συνεχίσθηκε μόνο με ανταλλαγές πυρών για να διακοπεί τελείως και απότομα την ώρα εκείνη. Οι νυκτερινές αυτές επιθέσεις ήταν και οι τελευταίες σοβαρές προσπάθειες των κομμουνιστών να καταλάβουν το συγκρότημα Μακρυγιάννη, που θα τους άνοιγε την οδό προς το κέντρο των Αθηνών και την έδρα της κυβέρνησης και των επιτελείων των ελληνικών και αγγλικών δυνάμεων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Ιστορικά Αρχεία, Μαρτυρίες Με ετικέτα: 1944, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος έβδομο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 4, 2010
Η μεγάλη επίθεση της 10ης Δεκεμβρίου
Το ξημέρωμα της 10ης Δεκεμβρίου οι κομμουνιστές εξαπέλυσαν τον πλέον σφοδρό βομβαρδισμό από τα υπάρχοντα αλλά και νέα πυροβολεία που είχαν δημιουργηθεί το τελευταίο τριήμερο. Στα ορειβατικά πυροβόλα και στους όλμους των λόφων Φιλοπάππου και Αρδηττού, προστέθηκαν και αυτά των Φυλακών Βουλιαγμένης οι οποίες είχαν καταληφθεί στις 4 Δεκεμβρίου. Γενικά, κάθε μέσο πυρός των κομμουνιστικών δυνάμεων, πυροβόλα, όλμοι, βαρέα και ελαφρά πολυβόλα, οπλοπολυβόλα και τυφέκια συνδύασαν τα πυρά τους δημιουργώντας μια πραγματική κόλαση για τους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη. Στις 07.30 η σφοδρότητα του πυρός κορυφώνεται. Τα κτίρια του Συντάγματος καλύπτονται πλέον από καπνούς και φλόγες. Η ταράτσα του διοικητηρίου καταρρέει ολοσχερώς και καταπλακώνει 4 χωροφυλακές, ενώ οι ευρισκόμενοι στον δεύτερο όροφο σκοτώνονται σχεδόν όλοι από τους όλμους που εισχωρούν πλέον από την ανοικτή οροφή.
Την στιγμή εκείνη η κόπωση της μάχης τόσων, ημερών, ο φρικτός θόρυβος των εκρήξεων και το θέαμα των διαμελισμένων συντρόφων τους δημιουργεί απελπισία στους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη οι οποίοι ζητούν από τον διοικητή τους να κάνουν έξοδο ώστε ή να πεθάνουν και να γλιτώσουν από την αγωνία αυτή ή να βρουν διέξοδο και να σωθούν όσοι μπορούν. Ευτυχώς η διοίκηση απεφάσισε να παραμείνουν στο στρατόπεδο διότι, ορθώς, είχαν περισσότερες ελπίδες επιβίωσης.
Στις 09.00 εκδηλώνεται γενική επίθεση των ΕΛΑΣιτών με κύριο σώμα εφόδου το 6ο σύνταγμα του ΕΛΑΣ Κορίνθου και τους γενειοφόρους του Γρίβα επικεφαλής των αιχμών των κύριων αξόνων της επίθεσης. Από πίσω, μάζες εφέδρων του ΕΛΑΣ, που ακολουθούσαν ως εφεδρείες, για να προσφέρουν στην ψυχολογική πίεση των αμυνομένων αλαλάζουν δημιουργώντας μια τρομακτική ατμόσφαιρα. Επί δύο ολόκληρες ώρες αλλεπάλληλα κύματα ΕΛΑΣιτών επιτίθενται στον νότιο μαντρότοιχο προσπαθώντας να διεισδύσουν από τα ρήγματα που είχαν ανοιχθεί τις προηγούμενες νύκτες. Σε μια περίπτωση αντάρτες του 6ου συντάγματος φθάνουν στο ρήγμα και εκτοξεύουν στο εσωτερικό του περιβόλου χειροβομβίδες και εμπρηστικές βόμβες. Η σύγχυση που επικρατεί προς στιγμήν στους υπερασπιστές ξεπερνιέται και θεριστικά πυρά από τα πολυβόλα Μπρέντα και τα 200 τυφέκια των εναπομεινάντων χωροφυλάκων σκορπούν τον θάνατο στις γραμμές των ΕΛΑΣιτών, Οι τελευταίοι προσφέρουν θαυμάσιο στόχο καθώς συνωστίζονται στα ανοίγματα του μαντρότοιχου. Η ορμή των κομμουνιστών αναχαιτίζεται και η επίθεση ξεθυμαίνει, ενώ δεκάδες πτώματα και τραυματίες, που βογκούν και καλούν σε βοήθεια, σκεπάζουν την νότια πρόσβαση του στρατοπέδου.
Μετά από δύο ώρες ανάπαυλα, στις 13.00, επαναλαμβάνεται ο πρωινός σφοδρός βομβαρδισμός και μισή ώρα μετά εκδηλώνεται νέα γενική επίθεση των κομμουνιστών, η οποία αναχαιτίζεται όπως και η πρώτη. Αλλεπάλληλες επιθέσεις ακολουθούν και στις 15.30 οι αντάρτες κατορθώνουν να πλησιάσουν τον μαντρότοιχο και με την χρήση ναρκών να ανατινάξουν ένα πολύ μεγάλο τμήμα του. Το εσωτερικό του στρατοπέδου βρίσκεται πλέον εκτεθειμένο στα πυρά αλλά και στις προσπάθειες διείσδυσης των ΕΛΑΣιτών. Οι τελευταίοι, αφού προωθούν δυνάμεις γύρω από το μεγάλο ρήγμα, ετοιμάζονται για γενική εφόρμηση στις 16.00. Την στιγμή εκείνη που φαινότανε ότι οι χωροφυλακές ευρίσκοντο στο έλεος τους, εμφανίζονται τρία αγγλικά άρματα μάχης τα οποία με τα πυρά τους διασκορπίζουν τις εχθρικές συγκεντρώσεις. Ταυτόχρονα, 15 Άγγλοι βρίσκουν ευκαιρία να διεισδύσουν στο στρατόπεδο και να τοποθετήσουν νάρκες σε όλο το μήκος του ρήγματος ενώ αφήνουν στους αμυνόμενους 3 οπλοπολυβόλα, 3 αντιαρματικούς εκτοξευτές ΡΙΑΤ και αρκετά πυρομαχικά.
Απομακρυθέντων των αρμάτων, οι ΕΛΑΣίτες περιέσφιξαν πάλι το Σύνταγμα και άρχισαν να εξαπολύουν νέες επιθέσεις. Μέσα σε λίγη ώρα η κατάσταση έγινε και πάλι κρίσιμη. Τότε ο Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Κ. Κωστόπουλος, ο οποίος εθελοντικά συμμετείχε στην άμυνα του Συντάγματος, απεφάσισε ότι η μόνη λύση ήταν η τοποθέτηση των 2 πυροβόλων των 37 χλστ. που ευρίσκοντο στην νοτιοδυτική γωνία του Διοικητηρίου, απέναντι από το ρήγμα ώστε με άμεσες βολές να αναχαιτίζουν τις προσπάθειες διείσδυσης των ανταρτών. Το εγχείρημα ωστόσο, δεν ήταν τόσο απλό καθώς ο ακάλυπτος χώρος που ευρίσκοντο τα πυροβόλα οργωνόταν από κάθε είδους βολίδες και θραύσματα. Τέσσερις εθελοντές, ο Υπολοχαγός Σβαρνιάς, ο Ενωμοτάρχης Κωλέτσης και οι χωροφύλακες Σβέρκος και Κανελλόπουλος, αψήφησαν τον κίνδυνο και ως εκ θαύματος κατόρθωσαν να φθάσουν αλώβητοι στο ένα πυροβόλο και να το μεταφέρουν στο κατάλληλο σημείο. Οι οβίδες του πυροβόλου κατάφεραν να αναχαιτίσουν τις επιθέσεις των ΕΛΑΣιτών οι οποίοι στις 17.30 περίπου άρχισαν να χαλαρώνουν την πίεση που εξασκούσαν για να σταματήσουν εντελώς την επίθεση στις 18.00. Όλο το υπόλοιπο βράδυ πέρασε με σχετική ηρεμία εκτός κάποιων πυρών παρενόχλησης και των θορύβων από τις ύβρεις που εκτόξευαν μεταξύ τους οι «καπετάνιοι» του ΕΛΑΣ, κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για την αποτυχία της επίθεσης.
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Μαρτυρίες Με ετικέτα: 1944, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος έκτο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 4, 2010
7-9 Δεκεμβρίου: Αντεπίθεση της Χωροφυλακής
Τις δύο επόμενες ημέρες οι ΕΛΑΣίτες περιορίσθηκαν σε ημερήσιους βομβαρδισμούς και νυκτερινές απόπειρες ανατινάξεων του περιβόλου. Την νύκτα της 7ης Δεκεμβρίου ομάδες ΕΛΑΣιτών, καλυπτόμενες από πυκνά πυρά και το σκοτάδι, κατόρθωσαν να πλησιάσουν τον νότιο μαντρότοιχο και να τοποθετήσουν δέσμες δυναμίτιδας. Με μια σειρά τρομερών εκρήξεων ο μαντρότοιχος κατέπεσε εν μέρει και οι υπερασπιστές έσπευσαν να καλυφθούν πίσω από το σωρό με τα χώματα και τις πέτρες. Το πρωί της 8ης Δεκεμβρίου ο βομβαρδισμός συνεχίσθηκε με αποτέλεσμα να καταρρεύσει η στέγη του διοικητηρίου. Εκείνη την ημέρα παρελήφθησαν τρόφιμα και πυρομαχικά αλλά ταυτόχρονα αφαιρέθηκαν 100 χωροφύλακες από την συνολική δύναμη κατόπιν εντολής του Άγγλου ταξιάρχου ώστε να ενισχυθεί η φρουρά των Παλαιών Ανακτόρων. Ο διοικητής του Συντάγματος υπάκουσε την διαταγή αν και η μεγάλη αυτή αφαίμαξη δυνάμεων και μάλιστα μια στιγμή που ετοιμαζόταν μεγάλη κομμουνιστική επίθεση, ελαχιστοποιούσε τις πιθανότητες επιβίωσης των υπερασπιστών του «φρουρίου Μακρυγιάννη».
Η βεβαιότητα ότι επίκειται τις επόμενες ημέρες μεγάλη επίθεση πήγαζε από αξιόπιστες πληροφορίες που συγκεντρώνοντο από το αυτοσχέδιο δίκτυο πληροφοριών που είχε οργανώσει ο διοικητής του Γραφείου Πληροφοριών του Συντάγματος, Μοίραρχος Αθανάσιος Δρούγκας. Τόσο ο ίδιος όσο και οι χωροφύλακες της υπηρεσίας του διείσδυαν με πολιτική περιβολή στις γραμμές των ΕΛΑΣιτών και συγκέντρωναν πληροφορίες για τις θέσεις βαρέων όπλων, τις συγκεντρώσεις, τις κινήσεις και τις προετοιμασίες των κομμουνιστών. Οι πληροφορίες αυτές ήταν τόσο ακριβείς ώστε το Αγγλικό Στρατηγείο απορούσε πως οι αποκλεισμένοι χωροφυλακές στο Μακρυγιάννη ήταν καλύτερα πληροφορημένοι από τους ίδιους τους Άγγλους.
Το μεσημέρι η διοίκηση του Συντάγματος αποφάσισε να εξαπολύσει μια προληπτική επίθεση κατά των καταληφθέντων δευτέρου υποφυλακίου, του 3ου Φυλακίου και του 4ου Φυλακίου, καθώς είχε διαπιστωθεί ότι στην διάρκεια της νύκτας είχαν συγκεντρωθεί μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών και εύφλεκτων υλών με σκοπό να ανατιναχθεί, στα δύο αυτά σημεία, ο περίβολος ώστε να δημιουργηθούν ρήγματα για να διεισδύσουν οι ΕΛΑΣίτες. Στις 16.00 οι άνδρες του 3ου Φυλακίου εξόρμησαν προς τις οδούς Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Μητσαίων αιφνιδιάζοντας τους ΕΛΑΣίτες ενοίκους των δύο φυλακίων οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή, στην διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν αρκετοί. Στο 4ο Φυλάκιο ο αιφνιδιασμός ήταν τέτοιος ώστε συνελήφθησαν 50 ΕΛΑΣίτες και βρέθηκαν 70 τυφέκια, 10 οπλοπολυβόλα και ποσότητες εκρηκτικών. Η ανάκριση των αιχμαλώτων απεκάλυψε ότι εκείνη την νύκτα θα ανατινάζοντο το 3ο Φυλάκιο και όλα τα γειτονικά κτίρια.
Στις 9 Δεκεμβρίου, συνεχιζόμενου του βομβαρδισμού του Συντάγματος, κατέφθασαν ως ενίσχυση 500 γενειοφόροι μαυροσκούφηδες του «καπετάν» Γρίβα, οι οποίοι εθεωρούντο από τους μεν κομμουνιστές ως «επίλεκτοι», από τους δε αντιπάλους τους ως απλοί δολοφόνοι και βασανιστές. Η ανταρτική αυτή δύναμη παρέλασε έφιππη στις γειτονιές της περιοχής επιδεικνύοντας μεγάλα μαχαίρια με τα οποία θα κατάσφαζαν «τους εχθρούς του λαού». Το ηθικό των κομμουνιστικών μαζών που είχαν συρρεύσει στην περιοχή προσπαθούσε να ανυψώσει μια «καπετάνισσα» λεγόμενη «Αθηνά», γνωστή για θηριωδίες κατά των πολιτικών της αντιπάλων. Ο ψυχολογικός πόλεμος δεν έλειψε και από τις δύο πλευρές. Οι κομμουνιστές χρησιμοποιώντας αυτοσχέδιους τηλεβόες, τα γνωστά τότε «χωνιά», πότε απειλούσαν τους χωροφύλακες με σφαγή, πότε τους καλούσαν σε παράδοση και πότε διέδιδαν ψευδείς ειδήσεις ότι δήθεν το Σύνταγμα κατελήφθη. Από την πλευρά τους οι χωροφύλακες με δικά τους χωνιά διέψευδαν τους ισχυρισμούς των κομμουνιστών και δήλωναν ότι θα πεθάνουν μέχρι ενός.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας κατόρθωσαν να εισέλθουν στο Σύνταγμα 15 Βρετανοί αλεξιπτωτιστές, με επικεφαλής τον Υπολοχαγό Μπέκερ, οι οποίοι ήταν ειδικοί στις ναρκοθετήσεις. Η δύναμη αυτή καλυπτόμενη από πυκνά πυρά των χωροφυλάκων κατόρθωσε να ναρκοθετήσει το ρήγμα που είχε δημιουργηθεί στον νότιο μαντρότοιχο και να τοποθετήσει συρματοπλέγματα. Έχοντας απώλεια έναν νεκρό, οι αλεξιπτωτιστές αποχώρησαν αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους. Την ίδια νύκτα, ωστόσο, οι ΕΛΑΣίτες κατόρθωσαν να δημιουργήσουν νέο ρήγμα σε άλλο σημείο του νότιου μαντρότοιχου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Μαρτυρίες, Φωτογραφίες Με ετικέτα: 1944, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος πέμπτο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 3, 2010
Η βόρεια πλευρά και οι αποτυχίες του ΕΛΑΣ
Ο βόρειος τομέας αμύνης του Συντάγματος, εν αντιθέσει με τον νότιο, απεδείχθη ανθεκτικός στις επιθέσεις των κομμουνιστών. Τις απογευματινές ώρες το παρατηρητήριο του διοικητηρίου εντόπισε ένα τάγμα ΕΛΑΣιτών που κατέβαινε από τον λόφο Φιλοπάππου με κατεύθυνση το θέατρο Ηρώδου του Αττικού με σκοπό να αποκόψει τα νώτα του Συντάγματος και να αποκαταστήσει επαφή με τις κομμουνιστικές δυνάμεις που είχαν καταλάβει το Β’ Αστυνομικό Τμήμα της Πλάκας. Από την ταράτσα του 3ου Φυλακίου, επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το πολυβόλο Μπρέντα, που εχειρίζετο ο άριστος σκοπευτής Ανθυπασπιστής Φ. Σακκελάρης, άρχισε να εκτοξεύει φονικά πυρά τα οποία σκόρπισαν τους αντάρτες οι οποίοι πανικόβλητοι έτρεξαν να βρουν κάλυψη. Η περιοχή όμως ήταν ανοικτή με αποτέλεσμα δεκάδες πτώματα να σκεπάσουν τον δρόμο. Το διαρκές πυρ εξάντλησε τα πυρομαχικά του πολυβόλου το οποίο έπρεπε να συνεχίσει να λειτουργεί, αν ήθελαν οι υπερασπιστές να αναχαιτίσουν την κυκλωτική κίνηση των ανταρτών. Εν μέσω βολίδων που διέσχιζαν τον αέρα, ο κουρέας του Συντάγματος, Λεωνίδας Κουσούρης, ανέβηκε την εξωτερική ανεμόσκαλα που οδηγούσε στην ταράτσα του φυλακίου μεταφέροντας τους πολύτιμους γεμιστήρες.
Λίγο πριν, το 3ο Φυλάκιο είχε σκορπίσει και πάλι τον θάνατο στους ΕΛΑΣίτες οι οποίοι, μετά την κατάληψη του 7ου Φυλακίου, επεχείρησαν να εγκαταστήσουν πολυβολείο στην ταράτσα του. Ο Μοίραρχος Μαλτέζος, αφού άφησε τους ΕΛΑΣίτες να εγκατασταθούν, διέταξε τον Σακελλάρη να τους θερίσει με το Μπρέντα. Από τους 12 αντάρτες μόνο 2 επέζησαν ενώ σε όλη την διάρκεια της επίθεσης στο Σύνταγμα δεν τόλμησαν να επαναλάβουν το εγχείρημα τους.
Την ίδια περίπου ώρα, μια τρίτη συμφορά κτυπούσε τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Πενήντα περίπου αντάρτες, μερικοί ντυμένοι με στολές δολοφονηθέντων χωροφυλάκων, ανέβηκαν στο καταληφθέν 5ο Φυλάκιο και μετέφεραν μεγάλη ποσότητα βενζίνης σε δοχεία και μπουκάλια με σκοπό να τα εκσφενδονίσουν στις ταράτσες των σπιτιών, που εφάπτοντο με τον περίβολο και να ξεκινήσουν πυρκαγιά μέσα στο στρατόπεδο ώστε να πυρποληθεί ολοσχερώς. Τον κίνδυνο μπορούσαν να αποσοβήσουν μόνον τα δύο πυροβόλα των 37 χλστ. στην γωνία του διοικητηρίου, όμως κανείς δεν τολμούσε να τα επανδρώσει καθώς η αυλή εθερίζετο από τα πυρά των κομμουνιστών. Τρεις όμως χωροφύλακες, ο Ενωμοτάρχης Χ. Ρετσίνας και οι Υπενωμοτάρχες Ι. Λαμπρόπουλος και Δ. Στρατιδάκης, αψήφησαν τον κίνδυνο και έφθασαν στο ένα πυροβόλο με το οποίο και άρχισαν να προσβάλουν το 5ο Φυλάκιο σε συνδυασμό με το πολυβόλο Μπρέντα του 3ου Φυλακίου.
Ξαφνικά μια τεράστια έκρηξη ακούσθηκε και ένα πύρινο μανιτάρι ξεπήδησε από το 5ο Φυλάκιο καθώς οι εκρήξεις των οβίδων και οι βολίδες του Μπρέντα ανάφλεξαν τις βενζίνες των ΕΛΑΣιτών. Η σκηνή που ακολούθησε ήταν φρικτή. Ουρανομήκεις φλόγες περιέζωσαν τον όμιλο των ΕΛΑΣιτών οι οποίοι απανθρακώθηκαν. Το θέαμα των καιομένων ανταρτών, που ούρλιαζαν απελπισμένοι, έριξε κατακόρυφα το ηθικό των κομμουνιστών και αντίθετα ανύψωσε αυτό των υπερασπιστών του Μακρυγιάννη.
Η επίθεση των ΕΛΑΣιτών δεν άφησε αμέτοχο και το διοικητήριο του Συντάγματος. Το εκτεθειμένο πολυβολείο της ταράτσας είχε γίνει αμέσως στόχος των κομμουνιστικών πυρών καθώς προκαλούσε σοβαρές απώλειες στους επιτιθέμενους. Κάποια στιγμή μια ριπή σκότωσε τον χειριστή του πολυβόλου Μπρέντα, Ενωμοτάρχη Αλεβίζο, με αποτέλεσμα να αναλάβει τον χειρισμό του ο Μοίραρχος Παπαδοδήμας, επί δυο ώρες, εν μέσω καταιγισμού πυρών. Τελικά και ο ίδιος τραυματίσθηκε σοβαρά στην κοιλιά, τα πόδια και τους βραχίονες από 7 συνολικά βολίδες. Καθώς τον κατέβαζαν με το φορείο ο μοίραρχος είχε το σθένος να πετάξει το λευκό σεντόνι που τον κάλυπτε φωνάζοντας: «Ξεσκέπαστε με! Δεν θέλω να νομίζουν ότι μας σκοτώνουν! … Εμείς δεν πεθαίνουμε»! Και πράγματι ο ηρωικός αξιωματικός τελικά επέζησε των σοβαρών τραυμάτων του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Μαρτυρίες, Φωτογραφίες Με ετικέτα: 1944, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, Χωροφυλακή1 σχόλιο » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος τέταρτο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 3, 2010
6 Δεκεμβρίου: Η μάχη των φυλακίων
Την ημέρα της 5ης Δεκεμβρίου οι άνδρες του Συντάγματος άκουγαν τους θορύβους των μαχών που είχαν ξεσπάσει στα διάφορα αστυνομικά τμήματα των Αθηνών. Στην περιοχή τους επικρατούσε ηρεμία αλλά μόλις σουρούπωσε εμφανίσθηκαν ύποπτοι τύποι οι οποίοι παρατηρούσαν τους στρατώνες. Επρόκειτο για τους ανιχνευτές μιας τεράστιας δύναμης ΕΛΑΣιτών η οποία αποτελείτο από δυο συντάγματα του ΕΛΑΣ με βαρύ οπλισμό καθώς και από εφεδρικά τμήματα που είχαν οργανωθεί στις συνοικίες Παγκρατίου, Βύρωνος, Καισαριανής, Γούβας, Καλλιθέας, Νέου Κόσμου, Πετραλώνων, Κατσιποδίου, Δουργουτίου κλπ. Την νύκτα οι δυνάμεις αυτές προωθήθηκαν σε θέσεις γύρω από το Σύνταγμα. Τα παρατηρητήρια της Χωροφυλακής άκουγαν όλο το βράδυ θορύβους από κινήσεις τροχοφόρων και βαδίσματος μεγάλων ομάδων πεζοπόρων τμημάτων.
Ήταν πια φανερό ότι πλησίαζε η ώρα της επίθεσης. Ο διοικητής συνταγματάρχης Σαμουήλ, κάλεσε τους αξιωματικούς και τους απηύθυνε, με φωνή που παλλόταν από συγκίνηση, τα πιο κάτω απλά, αλλά συγκλονιστικά για την απλότητα της έκφρασης τους λόγια:
Παιδιά μου, σήμερα ή αύριο θα αντιμετωπίσουμε πολυάριθμο, επικίνδυνο και καλά εξοπλισμένο εχθρό, φανατικό στην εγκληματική του ιδεολογία. Πρέπει να αγωνιστούμε όλοι μας με την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια πίστη που επέδειξε το σώμα της Χωροφυλακής από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα Πιθανόν να υποχρεωθούμε να αμυνθούμε μέχρις εσχάτων, και πιθανόν να χρησιμοποιήσωμεν και την λόγχη, ακόμα και να έλθωμεν σώμα με σώμα με τους κομμουνιστές. Η θυσία για την πατρίδα πρέπει να μας εμπνέει και το υπέρτατο χρέος προς την τιμή των όπλων μας, πρέπει να μας οιστρηλατεί. Καμιά ανθρώπινη δύναμη στον κόσμο δεν είναι δυνατόν να μας λυγίσει και να μας υποτάξει, όταν έχουμε μπροστά μας το παράδειγμα των Σουλιωτών και των πολιορκημένων του Μεσολογγίου, που αναγκάστηκαν να τρέφονται και με φύλλα δένδρων ακόμα για να μην παραδοθούν. Η Ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από δάκρυα και αίμα, ηρωισμούς και θυσίες. Γι’ αυτό συνεχίζει τον ένδοξο δρόμο της η αθάνατη αυτή φυλή που λάτρεψε την ανδρεία και θεοποίησε την παλικαριά. Δεν θα λογαριάσουμε τον αριθμό των αντιπάλων μας. Τον Οκτώβριο του 1940 το ίδιο πράξαμε. Η ανδρειωμένη ψυχή της φυλής μας δεν λογάριασε τα εκατομμύρια των λογχών του εχθρού, γιατί η παλικαριά δεν μετριέται με τον πήχη, ούτε ζυγίζεται. Δημιουργεί, εξυψώνει και επιτυγχάνει θαύματα. Ο εχθρός δεν πρέπει να καταλάβει το οχυρό μας.
«ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ»
Αυτό είναι το σύνθημα μας, αυτές οι λέξεις πρέπει να σας εμπνέουν και να σας καθοδηγούν.
«ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ»
Φώναξαν αμέσως οι Χωροφύλακες.
Στις 05.00 της 6ης Δεκεμβρίου, ο διοικητής εξωτερικής αμύνης, Ταγματάρχης Συμινελάκης επιθεώρησε όλα τα εξωτερικά φυλάκια. Λίγο αργότερα, στις 05.45, επιστρέφοντας, καθώς περνούσε την νότια πύλη ακούσθηκαν 6 πυροβολισμοί από περίστροφο από κάποιο σπίτι σε παρακείμενη οδό. Αμέσως αντήχησαν οι καμπάνες των εκκλησιών στις γύρω συνοικίες, σαλπίσματα και αλαλαγμοί καθώς οι πυροβολισμοί αυτοί ήταν το σύνθημα για την πρώτη γενική επίθεση των ΕΛΑΣιτών. Μετά την παρέλευση λίγων δευτερολέπτων ένας καταιγισμός από πυρά αυτόματων όπλων και τυφεκίων, εκρήξεων χειροβομβίδων, ομαδικών βολών όλμων και πυροβόλων κτύπησε τους στρατώνες της Χωροφυλακής. Το προπαρασκευαστικό αυτό πυρ διήρκεσε επί μιάμιση ώρα αποσκοπώντας στην δημιουργία απωλειών ανάμεσα στους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη αλλά και στον κλονισμό τους ώστε να προβάλλουν ασθενική αντίσταση. Ιδιαίτερα καταστρεπτικά ήταν τα πυρά από τα ορειβατικά πυροβόλα των κομμουνιστών που ήταν ταγμένα στους λόφους Αρδήττου και Φιλοπάππου και που εχειρίζοντο έμπειροι Γερμανοί και Ιταλοί λιποτάκτες.
Το επιτελείο των ΕΛΑΣιτών, ευθύς εξ’ αρχής είχε αντιληφθεί ότι για να καταστεί δυνατή η επίθεση στο Σύνταγμα έπρεπε να εξαλειφθούν τα εξωτερικά φυλάκια καθώς αυτά κάλυπταν όλες τις προσβάσεις προς τους στρατώνες με αποτέλεσμα να απαγορεύουν την προσέγγιση σε αυτούς και να προκαλούν βαρείες απώλειες στους επιτιθεμένους. Στις 07.00, λόχοι του ΕΛΑΣ πλαισιούμενοι από μάζες ενόπλων πολιτών, ανδρών και γυναικών, των εφεδρικών μονάδων του ΕΛΑΣ, εξόρμησαν με αλαλαγμούς κατά των οικιών που περίστοίχιζαν τους στρατώνες και τα φυλάκια. Οι τακτικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ στράφηκαν κυρίως κατά των φυλακίων ενώ οι εφεδρικές παρενοχλούσαν το Σύνταγμα εκτοξεύοντας αυτοσχέδιες εμπρηστικές βόμβες, δέσμες δυναμιτών και χειροβομβίδες από τις ταράτσες και τα παράθυρα των κοντινών πολυκατοικιών. Αρκετές ομάδες άνοιξαν οπές στους τοίχους των οικιών προσπαθώντας να φθάσουν στα φυλάκια μέσα από τα συγκεκαλυμμένα αυτά δρομολόγια.
Σύντομα κύριο στόχο των ΕΛΑΣιτών απετέλεσε το 7ο Φυλάκιο καθώς απαγόρευε την προώθηση τους από τις οδού Βεΐκου, Φαλήρου και Δημητροπούλου, οι οποίες αποτελούσαν τις κύριες οδούς προσέγγισης των ανταρτών προς το στρατόπεδο από τον Νότο. Οι 22 άνδρες του φυλακίου είχαν κατανεμηθεί σε διάφορους ορόφους ώστε να υπερασπίσουν την τετραώροφη πολυκατοικία. Στην ταράτσα ευρίσκετο ο διοικητής του φυλακίου Μοίραρχος Παπακώστας και 9 χωροφύλακες, στον τρίτο όροφο 5 χωροφύλακες, δυο στην πλευρά της ταράτσας προς την οδό Χατζηχρήστου, δύο στην πλευρά της ταράτσας προς την οδό Μακρυγιάννη ενώ στον πρώτο όροφο δυο χωροφύλακες και ένας ένοικος της πολυκατοικίας, ο Ταγματάρχης Πεζικού Θ. Ντούνης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Ιστορικά Αρχεία, Μαρτυρίες, Φωτογραφίες Με ετικέτα: 1944, Γεώργιος Σαμουήλ, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » Το έπος του Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέρος τρίτο
Posted by blackblogofcommunism στο Δεκεμβρίου 3, 2010
Το «φρούριο» Μακρυγιάννη
Το κτιριακό συγκρότημα που εστέγαζε το Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών ευρίσκετο στην συνοικία Μακρυγιάννη, κάτω από τον Βράχο της Ακρόπολης, η οποία έφερε το όνομα του ηρωικού αγωνιστή της Επαναστάσεως του 1821 Ιωάννη Μακρυγιάννη καθώς εκεί ευρίσκετο κάποτε το σπίτι του. Οι στρατώνες περιβάλλοντο από έναν μαντρότοιχο και ευρίσκοντο στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Διονυσίου Αεροπαγίτη, Μητσαίων, Μακρυγιάννη και Χατζηχρήστου. Η θέση του Συντάγματος ήταν στρατηγική καθώς μπορούσε να ελέγχει με τα πυρά του τον τομέα από τον λόφο του Φιλοπάππου έως τον λόφο του Αρδηττού, απαγορεύοντας την κίνηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, που ευρίσκοντο στην πεδιάδα μεταξύ του Υμηττού και του Παλαιού και Νέου Φαλήρου, προς το κέντρο δια μέσου της Λεωφόρου Συγγρού και των οδών Καλλιρρόης – Αρδηττού, Βασιλίσσης Όλγας, Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Οι κεντρικές διασταυρώσεις των Λεωφόρων Βασιλίσσης Αμαλίας — Συγγρού — Διονυσίου Αρεοπαγίτου και των Λεωφόρων Βασιλέως Κωνσταντίνου — Βασιλίσσης Όλγας και Αρδήττου, από τις οποίες έπρεπε να περάσει κάποιος υποχρεωτικά για να προχωρήσει προς την Πλατεία Συντάγματος, από την νότια πλευρά της Αθήνας και τον Πειραιά, εκαλύπτοντο επίσης από τα πυρά των ανδρών της Χωροφυλακής.
Η δύναμη του Συντάγματος στις αρχές Δεκεμβρίου ήταν συνολικά περίπου 1.100 άνδρες, όμως 700 από αυτούς είχαν διασπαρθεί σε όλη την Αθήνα με σκοπό την φύλαξη υπουργείων, νοσοκομείων, φυλακών, ταμείων, κλπ. Στις 5 Δεκεμβρίου το Σύνταγμα, στο στρατόπεδο του Μακρυγιάννη, είχε απομείνει με 88 αξιωματικούς και 429 χωροφύλακες ενώ ο οπλισμός τους αποτελείτο από 165 ιταλικά τυφέκια, 24 τυφέκια Μάνλιχερ – Σονάουερ, με 10.000 και 700 φυσίγγια αντιστοίχως, 3 ατομικούς ολμίσκους με 20 βλήματα, 11 υποπολυβόλα Στεν με 1.650 φυσίγγια, 1 βαρύ πολυβόλο Μπρέντα με 600 φυσίγγια, 2 πυροβόλα των 37 χλστ. με 400 βλήματα και ένα τεθωρακισμένο όχημα με 3 πολυβόλα Μπρέντα με 55 γεμιστήρες των 50 φυσιγγίων (συνολικά 2.750 φυσίγγια). Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε ότι τα ανωτέρω στοιχεία του τότε διοικητού του Συντάγματος, Συνταγματάρχη Γεώργιου Σαμουήλ, διαφέρουν με εκείνα της επίσημης Ιστορίας της Ελληνικής Χωροφυλακής (1936-1950), ως προς τον αριθμό και τον τύπο των τυφεκίων, καθώς στην δεύτερη πηγή αναφέρεται ο πλήρης εξοπλισμός της μονάδας με 1.600 τυφέκια Μάνλιχερ με 300 φυσίγγια για το καθένα.
Αξιωματικοί της Χωροφυλακής και του Στρατού που συμμετείχαν στην άμυνα του Μακρυγιάννη. Τέταρτος από αριστερά διακρίνεται ο διοικητής του Συντάγματος Γεώργιος Σαμουήλ.
Το βασικό πρόβλημα άμυνας του Συντάγματος έγκειτο στο γεγονός ότι περιβάλετο από υψηλές πολυκατοικίες καθώς και ότι πολλές οικίες εφάπτοντο του περιβόλου. Αυτό δημιουργούσε αρκετούς κινδύνους. Πρώτον, οι ΕΛΑΣίτες καταλαμβάνοντας τις πολυκατοικίες θα εδέσποζαν του στρατοπέδου με αποτέλεσμα να μπορούν να εκτοξεύουν πυρά ακριβείας καθώς και χειροβομβίδες, μασούρια με δυναμίτη και εμπρηστικές αυτοσχέδιες βόμβες εναντίον του διοικητηρίου και των λοιπών κτισμάτων. Δεύτερον, τα εφαπτόμενα κτίρια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως συγκεκαλυμμένες οδοί διείσδυσης στο στρατόπεδο με την επίτευξη ανοιγμάτων στους τοίχους τους που εφάπτοντο του περιβόλου.
Ως εκ τούτου, ήταν απαραίτητη η κατοχή των σημείων αυτών ή ο έλεγχος τους με εξωτερικά φυλάκια. Τα φυλάκια αυτά θα αποτελούσαν την εξωτερική ζώνη αμύνης ή αλλιώς Α’ Ζώνη Αμύνης. Το 1ο Φυλάκιο τοποθετήθηκε στην ταράτσα της πολυκατοικίας επί της διασταύρωσης των οδών Βύρωνος και Διονυσίου Αρεοπαγίτου ενώ το 2ο Φυλάκιο τοποθετήθηκε ακριβώς απέναντι στην ταράτσα οικίας όπου ευρίσκετο, τότε, το Φαρμακείο Πατεράκη. Στα δύο φυλάκια είχαν εγκατασταθεί 22 χωροφυλακές με έναν ολμίσκο (1ο Φυλάκιο) και ένα πολυβόλο Μπρέντα (2ο Φυλάκιο). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Εγκλήματα Κομμουνισμού, Ιστορικά Αρχεία, Φωτογραφίες Με ετικέτα: 1944, Γεώργιος Σαμουήλ, Δεκεμβριανά, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ΧωροφυλακήLeave a Comment » .-
** Xristougenna ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ :
***Γειά σου stamos1- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - η onelove σου έστειλε το παρακάτω μήνυμα στον πίνακα σου- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Γεια ΑγαπητέΝίκαια για να σας γνωρίσουμεam jenny από i όνομα θα ήθελα να έχω μια καλή σχέση με εσάς να μου γράψετε με μουιδιωτική ID e-mail (jenny_frank@yahoo.co.uk)έτσι ώστε να μπορώ να σας στείλω τη φωτογραφία μου και να σας πω για μένα.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Για να απαντήσεις στο μήνυμα της ακολούθα τον σύνδεσμο: http://www.sync.gr/onelove/ .-
** Γειά σου stamos1- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ο matantor65 σου έστειλε το παρακάτω μήνυμα στον πίνακα σου- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ευχαριστώ για την πρόσκληση σου φίλε Σταμάτη. Βρίσκομαι επίσης στην Περιοχή της Μεσσηνίας κατοικώ στην Καλαμάτα αλλά κατάγομαι από τους Γαργαλιάνους. Θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερα σαν συντοπίτες.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Για να απαντήσεις στο μήνυμα του ακολούθα τον σύνδεσμο: http://www.sync.gr/matantor65/ .-
** Ο/Η Nektarios σας έστειλε ένα μήνυμα. Nektarios DimitrakopoulosDecember 5, 2010 at 8:55am
Θέμα: Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΟΜΑΤΑ , ΑΛΛΟΣ ΤΗΝ ΤΡΩΕΙ ΣΤΗ ΜΑΠΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΣΑΛΑΤΑ σταματισ !!! telio .-
